BRILLINGUALISMS

GATHERING THE COLORS OF PASSION

2012-02-15T15:56:00.000+02:00

Do dare to survive under eruptive overloads of passion extended ,
Braking through the leached pebbles of identity ,
Projecting a preserved non controlable inviroment !

Ασθμαίνοντας , ενώ καλπάζουμε ,
μαζί με τους βοώντες κυματισμούς
του υπερρεαλιστικού ραπίσματος στο βρεφικό μας μάγουλο ,
τακτοποιούνται οι συνειρμοί
και παράγουν την πολυπόθητη γαλήνη !

SELF EQUILIBRIUM .......

2012-02-11T21:49:00.002+02:00

Escaping into the self contrast !

Μία φωτογραφική απόδραση
στον ευέλικτο κόσμο της μαγείας του υπερρεαλισμού
εφευρίσκει τρόπο να αποδίδεται με την θαρραλέα πρόταση
ενός εκκολαπτόμενου , μέσα από το χρώμα και την ροή , μύθου !

Escaping under circumstances grave !

Το γεφύρι της ιστορίας πού αντιστέκεται και ενώνει και συνδέει ,
ταπεινά και αποτελεσματικά , το παρόν με το παρελθόν και το μέλλον !

Escaping through the blue reflection !

Αγναντεύοντας τους φραγμένους καταγάλανους ορίζοντες
μέσα και ανάμεσα από το κάτοπτρο και το διάφανο είδωλο
μιας φευγαλέας πραγματικότητας !

ΔΑΙΔΑΛΟΜΟΡΦΟΙ ΚΟΣΜΟΙ !

2012-02-09T13:35:00.003+02:00

Δαιδαλόμορφοι κόσμοι τεραρώδους μορφής ,
βρεφικης , φευ, ηλικίας ..... .ηρωϊκής διαστροφής ,
βρύχονται , χλιμιντρίχουν , παιανίζουν , βομβούν ,
ερμαφρόδιτοι μαίνονται , λάθρα ασυδοτούν !
Σοφιστίες βραβεύσιμες περιβάλλονται ,
γάργαρες νομικές εφευρέσεις - δεσμεύσεις ασπάζονται !
Προφητεύουν μελλούμενα ως φαντασίες κολάσιμες
και ως αθάνατοι αγέρωχοι αγναντεύουν την αρένα !
Και είναι η πόλη ένα πηγάδι - ξεροπήγαδο με φίδια ,
ηθικούς γκρεμούς , θεούς , φίλους , εχθρούς της μήτρας ,
που είναι έντρομοι κομπάρσοι , προϊόν θερμοκοιτίδας
και βρωμάνε μπόχα βίας και ιδρώτα ολέθρου , πού αλυχτάει !

ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ ΦΤΕΡΟΥΓΙΖΟΥΝ

2012-02-08T13:36:00.000+02:00

Κουστωδίες απρόθυμων , τάχα , δημίων παρελαύνουν στις λεωφόρους χλευάζοντας .

Οι ανθρωπορκητικές μηχανές ,τσαλαβουτώντας, βουλιάζουν στο μετέωρο αίμα μας .

Σκιές μακρόσυρτες σκεπάζουν, με προχειρότητα, τα δόκανα και τις άλλες παγίδες τους.

Τζάμπα οι εφημερίδες !, φτερουγίζουν ασύγχρονα από την υποπίεση στα λαγούμια του Μετρό.

Εγκαίνια πολυμάγαζων, γιγαντίων μεγεθών, προκαλούν συνωστισμό πλούσιας φτώχειας .

Περαστικά περιστέρια τσιμπολογάνε ,βλογημένα, τα τελευταία σησάμια της εργατικής τάξης.

Ευτραφείς σκοτεινοί μοναχοί διαχειρίζονται τις ετερόκλητες εντολές και τους οιωνούς.

Απαστράπτουν φωσφορίζοντας τα άστρα της διανόησης στα ακονισμένα σπαθιά .

Αγέρωχοι κομπορύμονες , τέως εστεμμένοι, καγχάζουν χωρίς τα κληρονομημένα βασίλεια.

Ύποπτα εκλεγμένοι άρχοντες κραδαίνουν με τους υποτελείς τους τις ρομφαίες γογγύζοντας .

Έρμαια αδιαφανών νεκρομαντείων , στολών και αμφίων, τα νεκροζώντανα νεογνά μας .

Αλαζονικό λυκαυγές !

2012-01-29T21:54:00.000+02:00

Να ταξιδεύεις , να μιλάς , να τραγουδάς ,
να απογειώνεσαι μεσ`απ`της ήβης τα στιχάκια .
Να χάνεσαι , αόρατος να γίνεσαι στο φώς
και μόνος φωσφορίζοντας να αιωρείσαι στα σκοτάδια !
Να διαφωνείς, να αντιδράς, να τραγουδάς ,
να αναδύεσαι μέσ`απ`τους μύθους των εικόνων
να το ρισκάρεις και περήφανος να αρνηθείς ,
να μαίνεσαι γελωτοποιός των συνδαιτυμόνων !

ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΙ ΣΥΝΕΙΡΜΟΙ .

2012-01-29T12:53:00.002+02:00

Ασθμαίνοντας στα όρια του βουβού αναστεναγμού
στα ακαθόριστα όρια του μυστήριου της ανασκευασμένης
φωτογραφικής περιπέτειας !

Πυρακτωμένα οράματα !

2012-01-26T19:47:00.001+02:00

Αφήστε μας να ταξιδεύουμε ανώνυμοι σε κόσμους από

παλλόμενη ζωντανή πορφύρα !

Αγκαλιασμένοι στις γενετικές μεταλλάξεις της διάπυρης

λάβας , μέσα στο κάρβουνο , τον χρυσό και το κάδμιο !

Αναγεννημένοι από την , εγκυμονούσα την ελπίδα

του σήμερα και του τώρα , Ανατολή !

Ή ΤΑΝ Ή ΕΠΙ ΤΑΣ

2012-01-17T13:03:00.000+02:00

Να καλπάζει - ελεύθερα πολιορκημένος - ο προσωπικός δημιουργικός χρόνος μέσα από αριστοτεχνικές χρήσεις , και όχο μόνο , του ενέσιμου ορθού λόγου , από τα μή και τα απαγορεύεται εποχών , πού μας φορούν γεννοφάσκια ή μπερέδες Τσε Γκεβάρα ή εποχών , πού , ύποπτες αυθεντίες των βαρύγδουπων πανεπιστημιακών ιδρυμάτων , των ακαδημαϊκών εδρών , των μεταλλαγμένων βάθρων της βουλής , των συλητών της δύναμης του πεζοδρομίου , των σφετεριστών της συναίσθησης της ευθύνης , πού έσπρωξε με το εσωτερικά αυτοπυρπολούμενο για τον καθένα πρόσταγμα " η ταν ή επί τας " ....παράγουν ενταφιάσιμο . πολιτισμό .

Και άν σκοντάφτει , δεν πέφτει σού λέω , δεν ανατρέπεται , μόνο ανασκουμπώνεται και κάτι μαγειρεύει .

Και να πού κάθε τόσο εξακοντίζεται σαν δόρυ πορφυρό .

Δεν έχει λέπια και οστά και σάρκα και αίμα ..

Είναι το θεριό , πού κάποτε θα τόλεγαν θεό .και απ`τα τραγούδια μαίνεται σαν θρύλος δίχως ψέμα .

Και κάθε τόσο έμοιαζε σαν Γόρδιος δεσμός . Και έμεινε έτσι , και έτσι θε να μείνει : άλυτος σαν την ζωή και σαν τον θάνατο !

WHO DECLARES WAR TO WHOM !

2012-01-16T21:20:00.001+02:00

Emerging as gloriously as may be , almost anexpected , surrealy real ,
dividing by his majesty authority and booming , yet voiceless , command ,
every gigantic quantum of combustible and fusionable exploading matter ,
causes , unwillingly by all means and not ever knowing , life on this orbiting sphere ,
and one species of this life , enjoing immunity and atrocity , declares war to every life form .

DRIVING INTO THE FAIRY TAIL !

2012-01-15T17:18:00.002+02:00

Προσθήκη λεζάντας

Driving up there to the notrh of Milano Italy in the Alpes
speeding through galleries by the frozen motionless lakes,
walking among glorious chanting black and white summits.
wandering all atound into gentle wine mother Valtellina ,
enchanted by the admirable presence of Teglio village ,
skiing valliantly on the steep slopes of privileged Aprica ,
it is a dream of a fairy place in present time that came true !

ΣΤΙΛΒΟΥΣΕΣ ΚΟΣΜΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

2012-01-11T20:01:00.005+02:00

Ένα γνωστό παιδί το κύμα ακουμπούσε τ`αστέρια να πιάσει !

Ανάσα ζωγραφιστή , να! χάνεται στην άκρη της πλάσης !

Ηλιαχτίδα σβηστή , πότε θα λάμψεις για να το κάψεις !

Στίλβη πολύχρωμη θε να γενεί , ν`απλωθεί τ`αστέρια ν`αδράξει !

AMONG SPACE OCEANS !

2011-12-28T20:45:00.000+02:00

Oh! you godless grace , you are like a rival into my brains .
Oh! you restless star , you are like the romance I `ve used to praise .
So we are living on and on dying on the shore , having swam oceans .
Dreams have been born , lies of a world lying among spce oceans !
Trully , life is a priceless price it`s a truthful lie .
Trully , life is a praislees prise it`s a truthful lie .
Trully , life is a priceless praise it`s a truthful lie .
Oh you living haze , you are like the spring into my heart .
Oh you painless touch , you are like the kiss that lasts and lasts !
So we are dangling all along , living all among space aceans !
Dreams have been born , lies of a world laying among space aceans !

FREEZING SUNRISIES AT ARKADIA , 1500 m ALTITUDE !

2011-12-24T13:37:00.000+02:00

Να πως χαίρεσαι να ξυπνάς πριν απ`τα χαράματα ,
να ξετρυπώνεις από την στάνη με τα " πράματα " μαζί ,
να ατενίζεις τον λαμπροφόρο μακρινό ορίζοντα ,
να τεντώνεσαι στις μύτες των ποδιών σε ανάταση ,
να σκύβεις διψασμένος στο νερό της άδουσας πηγής ,
ν`ακούς το τραγούδι του αηδονιού και να ρεμβάζεις .
Πέρα απ`τις πάλλευκες κορυφογραμμές το πορφυρό στεφάνι ,
να! πάλλεται όλο φωτιά και ηλιακό άνεμο και βουβές ωδές
και μέσα απ`τα αιωνόβια έλατα να προβάλει όλα τα χρώματα
και να! μιά καλημέρα γιά μας και γιά όλους μας !

ΑΡΜΕΝΙΖΟΝΤΑΣ ΣΤΙΣ ΟΧΘΕΣ ΤΟΥ ΧΘΕΣ !

2011-11-13T07:58:00.002+02:00

Συνώνυμοι οι ανώνυμοι επώνυμοι, αρμενίζοντας στις όχθες του χθές,
λάθρα δραπετεύοντας στα δαιδαλώδη περιβόλια του στερεώματος ,
συνωστίζονται στις μαυρόασπρες τελετές σαν άτρωτοι στην ιστορία ,
γοητευτικά πειραματιζόμενοι στην μύηση μιάς άγραφης ωδής ,
ενώ μελετητές αγράμματοι , στήνοντας στίλβουσες εορτές παράνοιας
σεληνιαζόμενων κριτών και επικριτών, κομπορρημονούν στα θεωρεία ,
καθώς λαλίστατες μαριονέτες επιδίδονται, αναλαμβάνοντας το επαχθές
ακατέργαστο φωτεινό σκοτάδι, εγγυμονώντας την επίμονη επόμενη μέρα
στη λύτρωση του χρόνου, πού παρήγαγε πτωχό πλουτισμό και ανήκεστη βία !

Inside the outside of a fairy dream !

2011-11-01T13:40:00.002+02:00

A fairy smiling of a cloudy reunion over the volcano ,
a reviving swimming into the caldera`s colorful warm hug,
a hospitable sailing dream on a lagoon catamaran ,
a mythical adventure lived gloriously on the edge of the deck ,
while the phosphoreasced glimmering of some poetic point of view ,
justify gloriously the conception of it`s optimistic force !
Every momentary catching of formed beams of ligth
through the photografic lenses is controled by the photographer ,
who shares a tedency to confess his revealed astonishment ,
face to face with the grandeur of the immovability of this fracture of time !

Galloping Sunbeams in the open wide sky

2011-10-10T13:19:00.001+03:00

Indefinite rumors of rebirth are marching and dancing,
while the chorus of them seawaves is chanting ,
among galloping sunbeams in the open wide sky,
gathering the odoerus billions and trllions tears of heaven ,
born by the gratitude of the just reborn clockwork galaxy
inside this hollow vacuum of mixture of dark matter and energy !

Which starecase shall lead us to nowhereland !

2011-10-07T11:47:00.001+03:00

Powered by eternal selfsufficient forces ,
ligth iodine life colors are being in revery on the steep ,
unknown shapes are changing rapidly on the wild hill,
compatibless feelings produce loudly pronounced sobs,
purple airbrushed songs are born by the motherless sea ,
mumbling voices grow in whispering the granduer !
Shall we manage to find the proper starcase to nowhereland?

Chasing any wild EARTH COLORS for THE ART OF IT !

2011-09-22T20:18:00.005+03:00

EAGER TO MAKE A DIFERENCE OUT OF A COMMON INNER FEELING ,
THE SOLID PARTS ARE MELTING INTO THE LIQUID ONES ,
WHILE THE LAST ARE PETRIFIED UPON THE FIRST,
MEANING TO BECOME ONE , WHICH THEY ARE ANY WAY !
CLOUDS ARE DRAWING IN THE SKY EVERY PAINTING POSSIBLE AND IMPOSSIBLE AS WELL !
SHIMMERING AND GLIMMERING SILVER HYDROGEN TWO OXYGEN IN A DELIRIUM OF THE INNOCENCE OF GRAVITY !
CONTRUST AND UNITY OF THE DANCING - FLOATING LIQUID LIKE BLUE AND THE SOLID STEREO CADMIUM IN PROGRESS !
WHISPERS PRONOUNCED LOUDLY IN MULTIPLE SHAPES , FIGURES AND WIDE RANGE STRONG AND HEAVY COLORS !
HEAVENLY GENERATED GLOWING PINK OVER THE IMEROVIGLI - SANTORINI PROJECT !

This empty vacuum is ...... full of dark matter !

2011-09-04T18:19:00.000+03:00

Shadows on a multi dimentional space ,

made by enormus hydrogen fusion forces ,

projected by the borders of photons !

AS SECONDS...SEASONS... CENTURIES GO BY !

2011-08-26T23:12:00.002+03:00

We do our best and we go on living... with style every single event ,
full of seconds and seasons , chasing the..... centuries !

Dreaming , while the full moon supports by all means every vivid and viable intention !

The longer the road ahead, the longer the trip, and the dreams take every good advantage
to decorate the best seconds with all the colors of the rainbow !

Every glorius sunrise promises , that every dream dreamed shall find its way
out into the reality,which escapes if you do not dream !

ΥΔΡΑΓΝΑΝΤΕΥΟΝΤΑΣ !

2011-07-22T18:45:00.001+03:00

Στίς πάλλευκες πολυταξιδεμένες σαϊτιές του αβέβαιου ορίζοντα,
υδραναγεννώνται οι μύθοι , αντιλαλώντας τις συριστικές τους μελωδίες ,
σε νεφελώματα σπαρμένα και σ`άστρα στίλβοντα ,
σε κόσμους σμιλεμένους σε εύθραυστο γυαλί ,
σε ήλιους ζυγισμένους σ`ελλειπτική τροχιά ,
στά σύνορα του χώρου , στου αύριο το γιατί,
στην κουρδιστή αιτία - τη μάνα τη μισή - ,
του σπέρματος του κόσμου , πού κοχλάζει για να ζει !

THE SHOW IS ON

2011-06-30T07:48:00.001+03:00

The show is on, life performs mean tricks,
it draws and builds our wrinkles,
just filling our heads with dreams ;
then we are braking our backs
to earn our day`s blood ,
tearing each other apart !
The masks that life carves on our face ,
show the world`s desgrace ,
present the faults we are called to pay ,
trespassing , if we may !

,

ΣΚΟΝΤΑΦΤΕΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΣΤΗ ΓΗ .

2011-06-21T19:12:00.001+03:00

Σκοντάφτει ο ήλιος στη γή και φωτίζει και βλέπω την φθηνή σου φορεσιά .

Κρύβεσαι μήπως φανείς έτσι πού είσαι και βγαίνεις πάλι μόνο στη σκιά .

Σαρδόνιο γέλιο γελάς για το κλάμα , πού ήσουνα αιτία του κρυφή .

Όπλα πουλάς , ξεπουλάς , κι`αγοράζεις.

Λογαριάζεις πόσο κοστίζουμε , τάχα , και σαρκάζεις !

Μέσα από το ασύρματο μιλάς , μηρυκάζεις ! και κάποιος στους αντίποδες γελά !

Μα δεν το αντέχεις το φώς , δεν σού πάει και στο σκοτάδι μας τραβάς .

Καί όπου να πας να κρυφτείς θα σε δώ !

Θα σε φωτίσω νιότης φώς , και έπειτα ρώτα, ρώτα εσύ ποιός !

Νούφαρα στο χώμα φύτευα !

2011-06-15T22:15:00.002+03:00

Παραλίες με ψόφια φύκια , αλμυρή θανάτου.....άποψη ;
Πανηγύρι με νεκρική κραυγή , βάθρο με σιωπηρό ομιλητή !
Αίμα ποτάμι στο δρομάκι με τις πόρτες ;
Γρήγορες σφαίρες στο μάρμαρο επάνω ;
Ζωή πού πήραν μαζί τους ζεστά .
Νούφαρα στο χώμα φύτευα !
Βάρκες με κουπί μόνο ένα , νοερή η βατομουριά καρπίζει ;
Κόλποι από σάρκα και σταυρούς , πληγές πού θα ψαρέψουμε !

Λ Ι Γ Ο Α Ε Ρ Α

2011-06-06T22:08:00.006+03:00

Λεωφόρους αλωνίζω όλη μέρα - λίγο αέρα .

όλο ασθμαίνω , λαχανιάζω σαν να τρέχω ,

γιατί κάρβουνο στους πνεύμονές μου έχω ,

πολεμώντας ν'αναπνεύσω λίγο αέρα ,

λεωφόρους αλωνίζω όλη μέρα .

Πώς φοβάμαι , πώς διστάζω να μιλήσω πώς κομπιάζω

να σου πώ πως σε μισώ με ένα τρόπο αδειανό ,

να σου πώ πως είσαι τέρας με ουρά και με φωτιά

και με μιά φωνή ληγμένη , λιγδιασμένη , διαταγμένη !

Μία τέχνη γεννημένη ειδικευμένη να εκτονώνει

και να πίνει ότι ματώνει

και στα χέρια σου εργαλεία σχιζοφρένειας

μιάς μητρότητας - πατρότητας Οιδιπόδειας !

Σε χαράδρες του βυθού σε οροπέδια - λίγο αέρα !

ανεβαίνω - καταδύομαι , γκάζι -φρένο

τηλεόραση - παρμπρίζ μπερδεύω,

πολεμώντας ν'αναπνεύσω λίγο αέρα ,

στις πεδιάδες στους αγρούς στα όνειρα - λίγο αέρα !

Πώς φοβάμαι ,πώς διστάζω να μιλήσω πώς κομπιάζω ,

να σου πώ πως σ'αγαπάω με τον τρόμο πού γερνάω

σε ένα κόσμο άνω - κάτω , πού ανήκω και πού χάνω .

Έκφραση περιορισμένη κλειδωμένη ,

μέσ'τα χείλια μιά βρισιά αμπαρωμένη

καί στα αυτιά μας λόγια δευτερεύοντα

η ασύδοτη γενοκτονία κάθε εχέφρονα !

WANDERING AND WONDERING

2011-06-04T15:18:00.006+03:00

I am wondering as I am wandering if you can feel the miraculous grandure of it all ?

Ξυπνάει με ρίγη το μουσκεμένο λιβάδι και μαγεμένο από το μεγαλείο μεταδίδει το ζωογόνο συναίσθημά του σε όποιον έχει τις αντένες να το μοιραστεί με χαμόγελο !

ΤΟ ΑΕΙΖΩΟ ΠΑΡΟΝ ΤΩΝ ΖΩΝΤΑΝΩΝ

2011-05-20T08:33:00.007+03:00

Ο ποιητής θα γεννήσει ισορροπίες μιά και ο σύνθετος λόγος του είναι έμμετρος

και καλπάζει ελεύθερος , στα όρια όμως πού αυτοκαθορίζει

η εντροπία τών γραμμάτων στην κάθε αλφάβητο.
Ο ποιητής παράγει τις αποδράσεις μέσα στο σχήμα πού τον περιβάλλει.
Ο ποιητής ελευθερώνει την απάντηση του έμβριου πού προβαίνει στην διακήρυξη

της ελευθερίας του έμπρακτα , όταν σπάει τα νερά της μάνας του και κόβει

τον ομφάλιο λώρο εξάρτησης από τον δημιουργό - αφεντικό του με όποιο κόστος ,

το οποίο βέβαια καλείται να πληρώσει αλλά νά !
Μόλις χάσουν οι ματαιότητες τα αφεντικά τους τους , το μέλλον των οραμάτων

των θνητών και των αθανάτων μετουσιώνεται στο αείζωο παρόν των ζωντανών .

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΜΗΤΕΡΕΣ !

2011-05-08T06:32:00.004+03:00

Φωτεινή καλημέρα στο τιτίβισμα του σπουργιτιού, στη μελωδία τ`αηδονιού.

Ανάλαφρη αίσθηση υγείας η πρώτη ανάσα της μέλισσας, τού ήλιου , της αστρόσκονης.

Λαξεμένες στις ανθεκτικές μνήμες του αεικίνητου χρόνου, οι σπείρες των γεγονότων.

Ηγέτες ενός άτακτου μόριου του μή μετρήσιμου χάους , κομπάζουν μέσ`απ`το διαδίκτυο.

Αμετανόητοι οι απαξάπαντες στην , αμελητέας διάρκειας , σημερινή τους μετάλλαξη.

Έπεα ψηφιοποιημένα σε δυαδική υπόσταση, παραχαράσσονται στην επεξεργασία.

Ραψωδίες συνηχούν βουβά με τις συνομιλίες των νεογέννητων μουσώνων .

Απαστράπτοντας την αέναη , αν και πεπερασμένη του ζωή , ανατέλει ο μονόφθαλμος αρχηγός!

Οφθαλμοφανείς αλήθειες της μέρας , σβήνουν προς το σούρουπο και αλυχτάνε την νύχτα.

Λήθαργος αυτοπροστασίας διατηρεί συνειδητά, μέ όποιο κόστος , τ`αντανακλαστικά.

Ο πρώτος υφέρπων ήχος, ή θροϊζουσα κίνηση , ή υποψία κινδύνου σημαίνει συναγερμό.

Μέτρα ανάπαυλας , ανέμελης έκθεσης στίς θωπείες του ιαματικού ηλιακού ανέμου.

Ελευθερωμένοι μέσα στην συγκλονιστική αρπάγη του κάθε πρωτόγονου έρωτα !

Ρεαλιστές από το ψαλίδισμα του δικού μας , και της μάνας μας , λώρου ζεύξης ζωής .

Αναρωτιώμαστε , ανυπόστατα, από πού ερχόμαστε και για πού τάχα πάμε !

ΑΝΘΡΩΠΟΡΚΙΑ

2011-04-21T04:26:00.001+03:00

Κι άν με γραπώνεις βάναυσα ιστορικά και σφίγγεις,
κι άν με αρμέγεις σπάταλα και με στραγγίζεις,
κι άν με συνδέεις με πληγές και με μαρτύρια ,
κι άν μου πουλάς γιά θέλγητρα βασανιστήρια ,
Εγώ , Εγώ με το τηλέφωνο στα σκέλια αγναντεύω,
μέσ`από την φαντασία , πού γκρεμίζεται και σπεύδω.
Διακινδυνεύω .
Εγώ , Ελεύθερος και σκλάβος του επαίνου ,
με το μικρόφωνο στ`ακουστικό του χθές μου .
Άααχ , αφουγκράζομαι , διαβλέπω ,
είναι η ανθρωπορκία σε στάδιο δουλάθλου .
Κι άν με σταυρώνεις στις γραφές στούς νόμους στα σχολεία ,
κι άν με ρυθμίζεις έγκαιρα στην κάθε συμπαιγνία ,
κι άν με ελέγχεις με πομπούς και με μυστήρια ,
κι άν μ`αφορίζεις άγια στα θεία δικαστήρια,
Εσύ , Εσύ ο αιμοβόρος επετειοκράτης ,
πού με φετίχια πλουμιστά κ`εικόνες με ρημάζεις ,
Με δυναστεύεις.
Τάχα, στα τερτίπια του γαλαζοαίματου τρομάζεις ,
τον αντικαθιστάς ψηφίζοντας τις μνήμες , που χλευάζεις .
Άααχ , εξήντα μία σπείρες στρέφω ,
κι η ανθρωπορκία σε ελιγμό υπηκόου .
Κι εγώ , Εγώ με τα πινέλα πού δεν νιώθω να διαλέγω ,
μέσα στα χρώματα τσαλαβουτώ και υπεκφεύγω.
Διακινδυνεύω
Εγώ ελεύθερος και σκλάβος του επαίνου ,
ηχολογώ σε στίχους συρματοπλεγμένους .
Δούλοι , Δούλοι και υποίκοοι μες το καφενείο ,
μιάς Ελλάδας πολύυυυτεκνης με παρθένο αιδοίο .
Άααχ , εξήντα μία σπείρες στρέφω ,
κι η ανθρωπορκία : βία ψηφοθηρίας .
Δούλοι - Δούλοι κι αντιπρόσωποι στο βήμα στα θεωρεία ,
μιάς Ελλάδας αααανάσκελα σε τιμή ευκαιρίας .

ΣΤΙΣ ΕΠΑΛΞΕΙΣ ΚΑΙΓΟΜΑΙ , ΦΩΣΦΟΡΙΖΩ ΣΤΑ ΣΤΕΝΑ

2011-04-18T09:20:00.001+03:00

Συνορεύουνε οι λέξεις , αν τις έννοιες αρμέξεις ,αν καίγεσαι να τις τραγουδάς΄

μα ίσως νάναι πιά αργά να βρεθείς στο απόσπασμα.

Μακρινό το παραμύθι , μεταλλάζει - βασανίζει ,

πνίγεσαι μέσα σε μιά γουλιά , γιατί διψάς του κερατά ,

ερμαφρόδιτος με βράγχεα. '

Αχ οι λέξεις έχουν ρίζα , πρώτο τους μέλημα η ελπίδα,

πρόσεξε μόνο ότι γράφεις μετρά , πρέπει να παλέψεις με σπαθιά ,

πρέπει αχνίζον το αίμα να κυλά .

Αλληγορικές οι εικόνες , η σημαία φόντο σ`όλες ,

τα νησιά αρμενίζουν ερωτικά .

Δέσμιος στα υπόγεια της φάκας , στην αναμνηση της μάνας!

Στις επάλξεις καίγομαι ,

φωσφορίζω στα στενά και πορεύομαι και τραγουδώ ,

δεν βολεύομαι στον κόσμο αυτό, και μορφάζοντας παλινδρομώ ,

δεν ανέχομαι τον εμπαιγμό .

Απωθούνται οι σκέψεις, αν πράξη επιλέξεις να κάνεις ότι τραγουδάς .

Στου μηδέν τα μεγέθη , εξισώσεις δέν βλέπεις

στο f φεύ του όποιου άγνωστου, λαμπάδα για το διάβα σου , αενάως να διαφεύγεις . Ανθροπόμορφα όλα , πυρ καρμανιόλα , μείζονες λατρείες και στρες,

έκσταση στην άσφαλτο, λανθάνουσες ημέρες .

Αιμοδότες πατέρες , ζωογόνες μητέρες , μα οι απόγονοι δεν το τολμούν,

προτιμούν ασύλληπτοι στο έρεβος στο χάος.

Στα λιβάδια σκέπτομαι ότι η άνοιξη ελπίζει,

συνδιαλέγομαι και απορώ , θάμαι και αύριο ο ίδιος εγώ ,

να πορεύομαι να τραγουδώ , να βολεύομαι στον κόσμο αυτό .

WHERE HAVE YOU BEEN HIDING ?

2011-04-16T18:06:00.007+03:00

This guitar has grown old enough , playing through these years tunes I have done.

This guitar still seems to be brand new , wondering in extacy what is she expected to do.
She has been traveling around this land , miles and miles ,she never has denied ,
crazy lyrics out of tune beleive me , sounded so beautiful in perfect harmony .
And the time passes like the train that went by , nobody stays exept of me behind,
noone to look , noone to smile , where have you all been hiding through all my life ,
so well - so well !
Twelve old friends strung restrung and ready ,
divine their voices mumbling notes unsaid.
Twelve new friends , they serve me nice and safe ,
τhey are mine willingly and I am born for them.
They have been singing winter autumn , spring
and during summer nigths they dance before the king
magical - lunatic acrobatic dances, mystery ceremonies based on living blood miss.
And time passes like a howling marching croud , nobody stays mute exept me ant the flute ,
τhe croud ooooooooooous default is the tune ,
where have you all been hiding through all my life , so well , so well!

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ : Ο ΣΠΟΥΤΝΙΚ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΑΚΟΜΑ του Γρηγόρη Καγγελάρη

2011-04-14T10:28:00.007+03:00

Με δεδομένη την ανθρώπινα δοκιμασμένη , σχέση με τον αιώνιο έφηβο καθρεπτιζόμενο ως αιωνόβιο παιδιόθεν σοφό , στο βιβλίο της αυτομυθιστοριογραφημένης ζωής του / μας , πού είμαστε τυχεροί να προλάβουμε να διαβάσουμε , η αντικειμενικότητα ή η υποκειμενικότητα δοκιμάζονται και τελικά δεν χωρούν στο δραματικό γίγνεσθαι της ασθμαίνουσας , εγκυμομούσας και συγχρόνως τίκτουσας την υγρασία της γραπτής κρυστάλινης φωνής του, πραγματικότητας .
Ο Γρηγόρης Καγγελάρης σηκώνει το ευρύστερνο υψηλότατο και πολυτάλαντο εγώ του , σημαία δεμένη στο κοντάρι του επί κοντώ και μετέρχεται , μετουσιώνοντας την επίγνωση της αδυναμίας του σε στίλβουσα αλλά και απαστράπτουσα θετική δράση , ανάλογα από ποιά οπτική γωνία και σε ποιά απόσταση είναι σε θέση ο αναγνώστης να τολμήσει να τοποθετήσει τον εαυτό του , διαβάζοντας : Ο Σπούτνικ ταξιδεύει ακόμα .
Ευτυχώς ο Γρηγόρης Καγγελάρης είναι στην απαιτούμενη θέση ισχύος , ώστε στην ενδεχόμενη έλλειψη ευέλιξίας του αναγνώστη , να επεμβαίνει ο ίδιος με την αριστοτεχνική εναρμόνιση του ρέοντα λόγου του, ώστε αυτός να ηχεί ανολόγως , ως καλοκουρδισμένο τάλαντο πρόσκλησης στην θεατρική αρένα ή στην τράπεζα των συνδαιτυμόνων , όπου ο οίνος μετουσιώνεται στο αδελφικό αίμα πού μας ενώνει .
Ας ταξιδέψετε λοιπόν και εσείς με τον Σπούτνικ στο ταξίδι , πού σας χαρίζει .

ΤΟ ΑΚΡΟΠΡΩΡΟ ΤΟΥ ΤΟΞΟΥ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ

2011-04-01T11:59:00.005+03:00

Καθώς << ο Σπούτνικ ταξιδεύει ακόμα >> , ποιός θα μας πείσει ότι μπορεί και να είναι αργά να βρεθούμε στο πλήρωμά του . Στου ψηφιακού παλκοσένικου τη ράχη η αυτοέκθεση λειτουργεί σε ήχο ύποπτα πλάγιο .

Τί κι`άν χαμογελάμε σαν παιδιά σε κάθε ηλικία . Σε κάθε μιά από τις ζωές πού ζήσαμε χωριστά ,δεν μπορούσαμε παρά να είμαστε συνεχώς μαζί . Στα πιό αγνά και αισιόδοξα οράματα φωλιάζει και η ανατολή και η δύση .

Με ιαχές κλασσικής επίθεσης σχεδιάζονται τα αόρατα . Βομβούν και βρυχώνται γιά να περνούν απαρατήρητα . Η δίοδος γιά την έξοδο διέρχεται από εκεί πού το σκοτάδι είναι πιό πυκνό . Καί να ! Το ακρόπρωρο του φάσματος του τόξου της βροχής μας ταξιδεύει στο φώς .

ΔΙΟΔΙΑ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ

2011-03-30T01:45:00.003+03:00

Όλοι έχουν χάσεi τα χρήματά τους,

το γόρδιο δεκανίκι της νόμιμης σκλαβιάς τους ,
την διακόσμηση της κύκνιας μαγκιάς τους
και οι ματαιότητες τ` αφεντικά τους .
Διόδια της λευτεριάς , που πλήρωνα τοίς μετρητοίς .
Τί ύποπτες προφάσεις , ότι άλλοι φταίνε για την σκλαβιά μου.
Ολοι έχουν βιάσει την ταυτότητά τους ,
το πόθεν έσχες της πατρότητάς τους ,
το σταυροδρόμι της λευτεριάς τους
και να σκεφθούνε δεν τολμούνε .
Τους τεντωμένους κάβους , τάχα να σπάσω δεν μπορώ
και καλοτάξιδη σκέψη , να πετώ χωρίς βαρύτητα .
Όλοι έχουν τάση τίποτα να μην αλλάξη.
Υπόγεια φάση. Προσωπικότητας σχάση.
Φιλήδονη βία , βίος και πολιτεία.
Καί γιά ν`αγαπηθούνε δολοφονούνε .!
Να διάγω ανέμελος , μέσα σ`οράματα και σ`οπτασίες λυγερές ।
Βρυχόμενος , κεραυνός απαστράπτων , αθάνατος φωτοδότης ।
Στης λυγαριάς το κλαράκι να κελαϊδώ , την άνοιξη ν`αγναντεύω ,
παρέα με τον Αίολο να συγχορεύω ,
στις εορτές , στους τρύγους , στα μυστήρια , στούς ποταμούς.
στο γάργαρο ρυάκι , στις πηγές του Λάδωνα ,
στού Αχέροντα τους μύθους .
Όλα ένα τίποτα , φτιαγμένο με την σμήλη ,
από ικανούς σαν τον Ήφαιστο ,
ανάθημα στούς θνητούς.
Όλα ένα τίποτα , πού άδουνε τα χείλη ,
με τόσο λυρισμό σ`ανάπαιστο,
πού αναγεννάει θεούς !
Έχουμε μέλλον , αβέβαιο μέλλον ,
αόρατο , επικίνδυνο , σύγχρονο μέλλον ,
αόριστο , αυθάδες , βιαστικό μέλλον ,
αλλά , έχουμε πράγματι μέλλον ;

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΓΡΗΓΟΡΗ ΚΑΓΚΕΛΑΡΗ ΓΙΑ ΤΟ << ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΣΠΟΥΤΝΙΚ , ΠΟΥ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΑΚΟΜΑ >

2011-03-29T22:14:00.007+03:00

Ίσως να είναι τόσο μοναχικά τα δένδρα ,

αλλά αγναντεύουν το φυσικό τους περιβάλλον ,

αγγίζοντας το ένα τα κλαδιά και τις ρίζες του άλλου ,

όλο μυστήριο και πάθος ,

δομημένο από τα κύταρρά τους ,

καθώς αυτά μετουσιώνονται σε χρώματα , υδάτινους ναούς και ζωή,

όπως αυτή , σε τόσες εκφάνσεις της , ενσκίπτει άδουσα ,

στο ταξίδι του Σπούτνικ .

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ

2011-03-08T09:13:00.003+02:00

Ξημέρωσε χειμωνιάτικη ημέρα μεσ`την άνοιξη και είναι κατάλευκη .

Οι ευπρόσδεκτες αγνές χιονονιφάδες εκφράζουν την αγνότητα της γιορτής .

Οι αποχρώσεις του λευκού έχουν αναρριχηθεί στον ουρανό της Αθήνας και όχι μόνο .

Αγγαλιά με τους υγρόυς ανέμους μας ραντίζουν εξιλέωση και κάθαρση .

Οι ιαχές της απεργίας των γυναικών του Μάρτη του 1857 στις 8 ,

οι << νόμιμης >> βίας αστυνομικές επιθέσεις γιά την καταστολή της ,

η πρόταση της Κλάρας Τσέκιν το 1910 , υπάρχουν στίς μνήμες .

Η γιορτή καθιερώθηκε , οι ανδροκρατούμενες εξουσίες έχουν εκτεθεί διαχρονικά .

Οι πολίτες θυμούνται ότι η γυναίκα έχει αδικηθεί και αδικείται ακόμη .

Γιρτάζουμε σήμερα αγγαλιά με τίς γυναίκες όλου του κόσμου

Η αγάπη , τα άνθη , το χαμόγελο , η εκτίμηση , η αναγνώριση ,

έχει σημασία , όταν είναι τρόπος καθημερινής συμπεριφοράς ,

πέρα από τούς όποιους εορτασμούς , πού γίνονται σήμερα .

Η παγκόσμια ημέρα της γυναίκας είναι κάθε μέρα .

ΤΑ ΚΟΥΛΟΥΜΑ ΚΑΙ Η ΜΥΗΣΗ

2011-03-04T12:13:00.006+02:00

Καλές Απόκρειες .

Μάλλον θα παίξετε με το πέταγμα του χαρταετού .

Όσο και να άλλαξαν οι εποχές , ΤΑ ΈΘΙΜΑ , έχουν και διατηρούν την αυτοτελή δυναμική τους .

Η παιδική μου εκπαίδευση περιελάμβανε ΚΑΙ την αριστοτεχνική κατασκευή έγρωμου Χαρταετού , design διαφορετικό και πιό βελτιωμένο κάθε χρόνο , με κρόταλα και κρόσια και βαρέος τύπου ουρά με πρόβλεψη γιά επέκταση , ανάλογα με τον αέρα.

Στην περίπτωσή μου ουδέποτε στην κατασκευή μου δέθηκε ξυραφάκι .

Γινότανε τότε μεγάλο event ΣΤΗΝ ΖΩΟΔΌΧΟ ΠΗΓΗ ΣΤΟΝ ΒΎΡΩΝΑ .

Η θέση αυτή ήταν τότε η τεράστια αυλή του Ναού , πνιγμένη στις μυρωδιές του καιόμενου λιβανιού , στα διάσπαρτα πεύκα , στα χαριτωμένα κυκλάμινα , τις λικνιζόμενες μαργαρίτες τις θεραπευτικές μολόχες στο τσίμπιμα της γειτόνισάς τους τσουκνίδας, τις μαγευτικές κατακόκκινες παπαρούνες, τα γοητευτικά πολύχρωμα αγριολούλουδα .

Οι χαρταετοί κάθε τύπου , χρώματος και μεγέθους έσβυναν την εικόνα του ουράνιου στερεώματος .

Τα τρανζισταράκια - είχαν πρόσφατα ευευρεθεί , παίζανε Καζαντζίδη κυρίως , αλλά βέβαια όλα τα βαθύφωνα κλαρίνα και βέβαια υπήρχαν και τα ηλεκτρόφωνα με μπαταρίες :τα TEPAZ , να παίζουν pop και rock, και ότι άλλο άρεσε στίς μελισσοπαρέες , με τελικό ήχο backround το βούισμα από το συνολικό μπέρδεμα όλων των ήχων .

Το ζόρι από την αντίσταση του αετού , με παρέσερνε και όλος αδρεναλίνη πάσχιζα να μένω όρθιος και δεν τα κατάφερνα .

Τα χέρια μου , ( άν και ο μπαμπάς συμβούλεβε να φοράμε γάντια ) , επειδή δέν είχα καλή αίσθηση αφής του κερωμένου κορδονέτου με γάντια , μή φορώντας τα , τα μάτωνα από την τριβή του σπάγγου .

Την άλλη μέρα στο σχολείο , επιδεικνύαμε , τα παιδάκια μεταξύ μας , τα γεναία τραύματα μας και μολονότι πονάγαμε , αισθανόμασταν ότι είχαμε περάσει κάποιο μυστικό στάδιο μύησης γιά αλλαγή επιπέδου στις μυθικές βαθμίδες αξιωσύνης στις παιδικές παρέες , ώστε τάχα άξιζε τον πόνο και την παρατήρηση των γονιών μας και το αργό κούνιμα του καφαλιού τους πέρα - δώθε σε ένδειξη απόγνωσης γιά την ποιότητα της ζητούμενης επικοινωνίας και συμμόρφωσής μας στις συμβουλές τους .

Οι κώδικες της παρέας ήταν πιό ισυροί από τον πόνο και την απειλή διαφόρων ποινών γιά τους ανυπάκουους .

Σας εύχομαι καλά κούλουμα και καλή μύηση .

Γειά σας και χαρά σας .

ΤΟ ΚΕΡΙ ΤΟΥ ΧΩΡΟΧΡΟΝΟΥ

2011-03-03T11:06:00.007+02:00

Στις γωνίες του κατόπτρου είναι ασήμαντες οι φάσεις .

Οι εικόνες σημαδεύουν την αόριστη ματιά μου .

Μετεωρίζονται οι γάτες π`αναπαύονται στο τζάκι .

Το ακρόπρορο αγναντεύει στου τυφώνα την αντάρα .

Ίπταται ο αρσιβαρίστας με τις έγχρωμες φτερούγες ,

κι`ανασαίνοντας χορεύει στην χαρίεσσα ενάτη,

ενώ το καιόμενο κερί του χωροχρόνου

αντικατοπτρίζει τη δράση του στη βάση .

ΚΟΡΩΝΙΣ

2011-02-26T18:15:00.006+02:00

Μυστικοπάθεια , πού λες , και τρέλα και άνοδος συριστικός ο ήχος , πού κραδάζει σαν διάλογος, ασυναρτησίας μιάσματα και δόγματα και άσματα , τρίτονες αποστάσεις ιλίγγου και σκαμπανεβάσματα . Αριστοκρατικά , πού λες , τα please και τα yes, μορφωτικός ο ήχος , πού σαρκάζει - παλιός καφές , σαν αμαρτία το πόρισμα και ζύγισμα και χώρισμα , άσπιλος ο σατράπης του μύθου, αλέθει η χρονόπετρα. Αξιοκρατικά , πού λές , τα πράσινα , τα κόκκινα , τα μπλέ , δραματικός ο ήχος , πού ντουμπλάρει ο μέν τους δέ , σαν κωμωδία ο βιασμός και παρωδία ο θάνατος . Καί ο χορός κελαϊδάει με μπρίο , κάποιον ύμνο εθνικό : τα επινοήσαμε όλα εμείς : η κορωνίς , κρίνοντάς τα όλα χωρίς να γνωρίζει ουδείς , τι θα γεννήσει ο sapiens στα χέρια της μαμής.

ΥΦΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΑΧΤΙΔΕΣ ΜΕ ΦΩΣ

2011-02-23T20:41:00.004+02:00

Εικόνες ετερόφωτες εισβάλλουν σαν νά είναι γιορτή .
Έκτακτες αχτίδες φυγής στού υγρού γκρίζου το επειδή .
Οριακή πινελιά , φίλος μοριακός ,νούμερο στεγανό .
Αποκωδικοποιημένο το γιατί στο βλέμμα σου το φωτεινό .

ΦΙΛΙΚΗ ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΠΟΔΗΛΑΤΑ DELFT HOLLAND

2011-02-21T11:16:00.004+02:00

Η φιλική άποψη γιά την χρήση ποδηλάτων ,

όπως είναι πανταχού παρούσα στο DELFT της Ολλανδίας .

Οι λύσεις είναι έτοιμες , απλές και λειτουργικές .

Στον Δρόμο πρός τον Απόλλωνα .

2011-02-17T09:23:00.011+02:00

{( από Ειρήνη Μπράμου

Σεπτέμβριος 2007 .

Αφιερωμένο στον αδελφό μου Απόστολο )}.

Στον Δρόμο προς τον Απόλλωνα .

Δεξιά και αριστερά του βουνήσιου δρόμου τα δένδρα πεθαίνουν .

Η φωτιά , εξαίσια προσφορά του Ήφαιστου ,

στημμένη από αλλαζονεία , πού φαντάστηκε ,

ότι ο εμπρησμός μπορεί ποτέ να αποδείξει την αλήθεια ,

έχει στο πέρασμά της σαρώσει

ζωή και ελπίδα .

Χιλιάδες ελιές και πεύκα χωρίς φύλλα

και δέρμα καμμένο.

Ανίδεα ζώα αφημένα νεκρά ή χωρίς τροφή .

Τα πούλιά σώπασαν .

Παμπάλαια βουνά εγκαταλειμμένα στον θρήνο τους .

Μίλα γιά άγνοια .

Οι θεοί του κάτω κόσμου

καλεσμένοι από το μίσος και το σκοτάδι ,

κάνουν συμπόσιο

με την ανθρώπινη τρέλλα .

Μικρές πρασινάδες ,

ξεμοναχιασμένες ακέραιες πού και πού ,

καλούν τον ταξειδιώτη να αναπαύσει τα μάτια του και

ξεχνώντας

την μυρωδιά του καψίματος , πού γεμίζει τον αέρα ,

να θυμηθεί

ότι η ζωή συνεχίζει , πάντα , να προχωρεί

προς το 'Ελεος .

Ο Αρχαίος ναός του Επικούριου Απόλλωνα

στην ψηλότερη του Κωτύλιου βουνού κορυφή ,

στο τέλος του δρόμου του πλαισιωμένου

από τα δένδρα , πού πεθαίνουν.

Μνημείο στη σοφία ,

πού ποτέ δεν καταπατιέται από τους ανθρώπους.

Χτισμένο πριν αιώνες

από σεμνότητα ,

σε ευγνωμοσύνη προς την Χάριν,

πού άφησε την ζωή να αναμετρηθεί με την πανούκλα

και να νικήσει .

Προσφορά στον Απόλλωνα ,

θεό του φωτός και της μουσικής ,

στην κορυφή αυτή , πού τώρα ,

φιλοξενεί την σιωπή , πού συνοδεύει

τον θάνατο των δένδρων

το φευγιό των πουλιών .

Οι σταθερές μαρμάρινες κολλώνες ,

πού έχουν σταθεί όρθιες ,

επί αιώνων ανθρώπινης αμφιβολίας ,

ως προς την ανεξήγητη σχέση με τον θεό ,

τραγουδούν την μοίρα των καμμένων βουνών ,

του ναού του Απόλλωνα .

Χρόνια πολλά ,

μετα το ξέχασμα της τραγικής αυτής καταστροφής

και της θλίψης

γιά τα δένδρα πού πεθαίνουν........

μετά από χρόνια

ανθρώπινης ταλάντευσης ,

ανάμεσα στον χορό με το σκοτάδι

και την προσευχή στο φώς ,

ο ναός ,

τα βουνά ,

θα περιμένουν

την ανθρώπινη συνείδηση

να δεχτεί την ταπεινοφροσύνη ,

πού απαιτεί η πραγματική σχέση

με τους θεούς .

WHEN THE DAY BRAKES

2011-02-06T13:11:00.006+02:00

Whatever the day brake made possible ,
the sunset prooved it`s true
so the time, that stood bettween them ,
gave birth and death and detours ,
and spread among them enough illussions
and unstable harmonic moovements ,
so nobody may intrude .

LIFE IS A THRILLING THING

2011-01-29T11:27:00.006+02:00

If you claim that your quest is to communicate,

Then do something more than clicking like you are in front of your tv set.

Take a tour in this blog and You may find a reason to communicate and make a comment.

You may descover the artist inside you and you may start doing art yourself .

Do not react like a receiver. Be a doer!

Speak your mind and your heart as well. Take a loud look inside yourself.

Life is a thrilling thing.

Wellcome .

ΜΕ ΧΡΗΣΜΟΥΣ ΧΩΡΙΣ ΑΣΤΕΙΑ

2011-01-15T21:04:00.007+02:00

Όλα αχνά τα φώτα και η πάχνη ευωδιάζει.
Χώμα, υγρό χορτάρι , την ανάσα αγαλλιάζει.
Δένδρα , λούλουδα ανθισμένα , στη βροχούλα εξαρτημένα .
Τυλιγμένη ευθύνη , λάθρα , σε φθηνή φαρέτρα .
Τόξο ντόπιο δίχως βέλος , φονική αρένα .
Ελεύθερα αιχμαλωτισμένη η αράχνη στον ιστό της .
Βγές αρκούδη από την τρύπα , φώναξε κάποια αλήθεια .
Δές εσύ ότι δεν είδα .
Πρόσωπα καινούργια βλέπω , πού σας μοιάζουνε ωστόσο.
Ξεφυσώντας στη φλογέρα , φτιάχνω ήχους μέσ`το χρόνο.
Στάλες της βροχής αγγίζω , στούς αντίποδες σφυρίζω.
'Αγριο ψέμα αραγμένο στού Αχέροντα το κράτος.
Μαύρος Κέρβερος γρυλίζει κι`αλιχτάει μεσ`τον θρύλο,
κι`όσο ζεί διαιωνίζει τη φοβία του θανάτου,
βγήκες αρκούδη απ`την τρύπα σαν διαχρονική Πυθία ,
με χρησμούς χωρίς αστεία .

IF WE MAY

2010-11-21T20:58:00.004+02:00

The show is on.

Life performs simple tricks.

We should participate solving them.

If we may .

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

2010-11-17T17:28:00.006+02:00

Την καμπούρα μου φορώ , βαδίζω στην πλατεία

και είμαι στα πόδια σταθερός , μα τρέμω τόση αλήθεια .

Συνθήματα βογκούν από παντού και σέρνονται στίς ασφάλτους,

τόσους κόσμους χρώματα τους βλέπω μαύρους άσπρους .

Μας είπαν παραμύθια με υπογραφές .

Τα άρματα τα είδα μ`ατσάλινες οπλές .

Κρατούν όμως τα όνειρα , το ίδιο κι`οι ψυχές .

Την καμπούρα μου τραβώ και την ξεριζώνω

και με τα πόδια ανάλαφρα ζυγώνω και ζυγώνω .

Τη σημαία πού φορώ την λένε ελευθερία ,

Ξέρουν να την κραδαίνουν τα μωρά , έν`άντερο απ`τη μήτρα .

Εσύ είσαι ότι είσαι και όχι ότι έγινες .

Τό ένστικτο οπλίζει συνείδηση καρδιές .

Πύρωσε πιά ο ήλιος και σκάει θές δεν θές .

YOU SEE ................!

2010-11-17T11:09:00.007+02:00

ΔΡΑΠΕΤΕΣ ΣΤΗ ΚΛΕΨΥΔΡΑ

2010-10-12T13:57:00.010+03:00

Στά πιό αγνά , αλλά υπό αίρεση αθώα , οράματά μας , εμπλέξαμε εθελοντικά

τα ψηφιακά μας αχνάρια με την βιολογική μας ταυτότητα ,

καταχωρημένοι σε γλώσσες μηχανής ,

βοώντες ακατανόητα βουητά ,

μέσα στις ερήμους των υπερπληθυσμένων μας φυλακών ,

μη τολμώντας πλέον να κρούσουμε τα βουβά ακρωτηριασμένα ρόπτρα .

Διερωτήθηκα επανειλημμένα ,

καθώς οι κόκκοι της άμμου στριμώχνονται στην κλεψύδρα

προσδοκώντας να δραπετεύσουν από την στενή δίοδό της ,

άν οι ποιητές χωρούν στην ροή τους.

NO MIRACLE EVER LASTS

2010-09-26T22:35:00.008+03:00

Before we `ve been so selfish ,

before we `ve been such arrogant liars ,

before we `ve been causing damages bilateral,

we have been blazing stellardust in speed ,

captured eventually and chained,

transfigured divinelly in brains ,

in bones and nameless names

and hearts
and since then

no miracle ever lasts .

ΟΜΩΣ

2010-09-03T13:04:00.007+03:00

Βουερά τα σήμαντρα , συγκρουόμενα με τις κραυγές του Εγγέλαδου .

Τα παραγόμενα άτακτα, άρυθμα , άναρθρα ,εκρηκτικά ουρλιαχτά τους δεν ακούγονται .

Και να ακουγόντουσαν όμως , ουδείς εχει επιζήσει ,

ώστε με το προειδοποιητικό σήμα τους να τρέξει να σωθεί .

ΔΕΝ

2010-08-26T12:14:00.009+03:00

Τα καλοκαιρινά ταξίδια δεν μας τέλειωσαν, μόνο , για να ξαναρχίσουν με παραλλαγές .

Τα βουερά μελίσια δεν αναγεννήθηκαν , μόνο , γιά να μοσχοβολήσει το άρωμα του μελιού.

Οι αρχαίοι ύμνοι των φαλαινών δεν άδονται , μόνο , γιά να λειτουργήσει ο προσανατολισμός .

Οι αρχιμάστορες των μυθικών ακροπόλεων δεν έκτισαν , μόνο , Δαιδάλους και Παρθενώνες .

Οι διαχρονικοί αλέκτωρες δεν ελάλησαν , μόνο ,για την εκκίνηση των φωτεινών ακτίνων του ήλιου .

Η υποσχεθείσα αγάπη με την οποίαν , ενδεχομένως , μας περιβάλλουν, δεν είναι , και δικαίως , μόνο γιά μάς .

WE STILL KEEP OUR HOPES

2010-07-13T13:39:00.003+03:00

Whatever significant colors and shapes it is dressed in ,
only the meaningless love of the few , makes it absolutely meaningfull
the fact, that since it is still here ,we still keep our hopes ,
that the life chain may survive the didasters we put it in .

ΑΦΟΥΓΓΡΑΖΟΜΑΙ

2010-07-02T08:46:00.013+03:00

Αφουγγράζομαι μαλλον πολύ προσεκτικά , διότι όλο και διατηρώ ζωντανή την ελπίδα ,

πώς είναι ακόμη και τώρα , που όλες οι πόρτες είναι ερμητικά διπλοαμπαρωμένες ,

ενδεχόμενο ,να διαβάζουμε μικρά η μεγάλα κείμενα , αποστασιοποιημένοι από την βάρβαρη

βεβήλωση της δυνατότητάς μας να μετερχόμεθα συνειρμούς γιά να επικοινωνήσουμε ।

Πόσο ελπίζω να είμαι κουφός , και γιά αυτό δεν ακούω , παρά να μην υπάρχει τίποτα να ακούσω .

Α Ρ Α Γ Ε !

2010-06-26T22:24:00.000+03:00

Να το θυμάσαι ποιοί λυγμοί ήσαν πιό υγροί,
και ποιές χαρές ντυμένες πιό μασκέ.
Ποιές προσβολές σταθμοί σαν φυλακή,
και ποιές πληγές χαμένες οι μισές.
Μη λησμονάς ποιοί οι σοφοί και ποιοί οι ανθρωπιστές,
και ποιοί τσακίζαν κόκκαλα και λένε τώρα ευχές,
και πόσο λάμπει η ομορφιά του < τάδε > απλανούς ,
μιάς και μαντεύεις έντρομος ύποπτους οιωνούς.
Πήδα βρε πήδα ! Άραγε το ζείς αυτό πού ζείς΄,
ή πήδα και πήδα ισορρόπησες μεταίωρος και σύ.
Μεταίωρος κι` αθάνατος σ`επάλξεις βιβλικές ,
σαν άρχοντας αιώνιος στου κόσμου τις σκεπές,
σαν δούλος απειθάρχητος στις δέκα εντολές!
Σαν να λυπ'ασαι , που σαν τέρας, που είσαι, σε μισώ,
και σαν βραδύγλωσσος αρθρώνω το ερωτηματικό :
Τί μ`απειλείς , πώς το τολμάς αυτό .
Γιατί είσαι σύ και όχι εγώ ο αθάνατος .
Κύμα στο κύμα άραγε θ`αντέξει το σκαρί΄
Κύμα στο κύμα άραγε με πνίγει αυτό ή εσύ .

ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΚΥΚΝΕΙΟ ΑΣΜΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

2010-06-18T09:30:00.008+03:00

Ανεμόεσσες ζωντανές εικόνες πλημμυρισμένες με τους συριστικούς ή υπόκωφους ήχους -τρυγμούς , τις ανάσες- μελωδίες , πού παράγονται αφειδώς από το χαρωπό αγγάλιασμα των ευλίγιστων σταχυών , από τις θωπείες των ανέμων στα δαιδαλώδη σχήματα των λυγερών κλαριών των δένδρων , από τους πομπώδεις παφλασμούς των αεικίνητων κυμάτων στα βότσαλα , στις αμμουδιές ,στα βουερά σπήλαια , στά μυρωδάτα φαράγγια

Οδοιπορικές διαδρομές στά σιγμοειδοέρποντα υγρά μονοπάτια των πεδιάδων , των λόφων , των ευωδιαστών δασικών διαδρομών ,των χορταριασμένων κάστρων , ανάμεσα στα αγουροξυπνημένα σαλιγγάρια , τις παγγιασμένες πέρδικες , τα βιαστικά τρυγόνια μέσα στα ανθισμένα λιόδενδρα των προσιτών και μή οροπέδιων , με παρέα τον παιανίζοντα μουσικό οργασμό του ξύλινου ευθύαυλου στον ρυθμό των ασκήσεων αναπνοής , σε συνήχηση με το γάργαρο κελάρυσμα των παιχνιδιάρικων ρυακιών και το απαστράπτον κουρτάλισμα των γελαστών καταρρακτών ,σε ανώνυμους ή επώνυμους γκρεμούς , είναι το αναπαυτικό όνειρο , είναι το ιαματικό όραμα , είναι το αιώνιο κύκνειο άσμα της φύσης ।

ΑΣ ΠΟΥΜΕ

2010-06-16T09:53:00.009+03:00

Λάμνοντας μονόπλευρα μονόκοπες λέμβους ,
περιστρεφόμαστε ( πέριξ του εαυτού μας δηλαδή )
ιδιαιτέρως περιαυτολογώντας δυστυχώς ,
και αυτοονομαζόμενοι κορωνίδα της δημιουργίας
παράγουμε , ασύδωτα , λάθη και παραλήψεις ।
Καί πώς και πότε αποδεικνύονται τα λάθη αυτά !
Να ερωτήσουμε τού δικαστές του Σωκράτη ή και τον ίδιο , ας πούμε ।
Να ακούσουμε τον Πάπα να ζητάει συγνώμη γιά τις σταυροφορίες , ας πούμε !

Να διαβάσουμε τι συνέβει διαχρονικά στο νησί Δήλος !
Να θυμηθούμε ποιά μέρα και από πού άρχισε η Ελληνικη επανάσταση του 1821 !
Να διερωτηθούμε γιατί βραβεύτηκαν με Νόμπελ ο Μπεκερέλ και οι Κιουρί , ας πούμε !
Να ερευνήσουμε τι συνέβη με τον ερευνητή , επιστήμονα Βίλχελμ Ράϊχ , ας πούμε !

MUTENED

2010-05-30T12:45:00.000+03:00

Mutened unwillingly and by suspicius methods ,
still we share the same air ,water, enviroment ,
poluted by all of us eventually, though we do claim
that we ourselves are totaly innocent .
Fires in the already dying forests are wildly dancing
while we speak about us , being eager to repent .
Oosing out death of all the gutters we have been building
in the oceans and underground is innocent as we are .
Someon resigns from his throne out of guilt
and the throne is given to someone else
who will not do the same insalting mistake
Six billion - human like - residents on the globe
and many trllions the numbers of other species
shall not be spared from the galloping disaster
that knoks the door not out of politness.
Fare well to the grreenfields and to you all .

ΤΙ३० ΤΙ४० ΤΙ५० ΤΙ६० ΠΑΡΕΛΑΥΝΟΝΤΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΙΩΝΕΟΤΗΤΑ

2010-04-22T14:25:00.005+03:00

ΤΙ३० TI40 TI50 TI60 ΠΑΡΕΛΑΥΝΟΝΤΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΙΩΝΕΟΤΗΤΑ । ।

Πρόκειται γιά υβριδικά - αυτοκίνητα μοντέλα - σε πολλά εκατομμύρια εκδόσεις । ( ΧΡΕΙΆΖΕΤΑΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΘΕΙ ΚΑΙ Ο ΤΙΤΛΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΡΙΟ ΘΕΜΑ ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΕΣ ΑΠΟ ΜΙΑ ΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΦΑΝΕΙ ΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΧΙΟΥΜΟΡ

Εσύ που έχεις - στην απόλυτη , σχεδόν , κυριότητά σου - ένα τέτοιο ΤΙ३० ήΤΙ40 μοντελάκι ΤΟ ΟΠΟΊΟ ΣΟΥ ΕΠΙΤΡΈΠΕΤΑΙ , να το αλλάξεις ΜΕ ΔΥΣΒΑΣΤΑΧΤΟ ΚΟΣΤΟΣ , θέλεις δεν θέλεις όμως ( ως πρός το κόστος εννοώ ) , με ένα μοντελάκι πιό προηγμένο ΤΙ50 , ΑΛΛΆ ΜΌΝΟ ΑΦΟΥ περάσουν 10 ολόκληρα χρόνια , και άντε μετά να περιμένεις ακόμα 10 χρόνια να δικαιούσαι να το αλλάξεις με το μοντελάκι ΤΙ60 , πού ομολογώ , οτι δέν τα φτιάχνουν πιά και από τα καλύτερα υλικά , αλλά ΝΑ ! πού στοιχίζουν όλο και ακριβότερα .

Προσδοκώ , εύχομαι , ελπίζω και σπρώχνω , όπως - όπως , τώρα πού ο κάθε ένας μας μόλις απέκτησε με τόσους κόπους , και θυσίες , αλλά και με τόσο μεγάλο κόστος , το νέο μοντελάκι του , να έχουμε , το ανάλογο θάρρος να προβαίνουμε στις αντίστοιχες θυσίες, κόπους και καταβολή του κόστους , ώστε να πάρουμε στό μέλλον κανένα - δύο ή τρία μοντελάκια ακόμα , με το καλό και παραπάνω δηλαδή .

Τολμάω να νομίζω , αφού διάβασα το ως άνω ευφυολόγημά μου αρκετές φορές , ότι το εμπεριεχόμενο χιούμορ ειναι αναγνώσιμο με χαμόγελο , που διαπίστωσα ότι είχε το πρόσωπό μου , από την παρατήρηση της υπαλλήλου δίπλα μου , πού επεσήμανε ¨: Μπά ! ΚΎΡΙΕ , ΠΏΣ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΆΤΕ , δεν μας έχετε συνηθίσει σε χαμόγελα .

ΤΗΣ ΛΗΘΑΡΓΟΓΕΝΝΗΤΗΣ ΜΥΡΟΒΟΛΟΥ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ

2010-04-20T13:54:00.011+03:00

Μετουσιωμένος στο ευωδιαστό απόσταγμα της ληθαργογέννητης μυροβόλου φαντασίας
δρασκελίζω , όλος χορευτική ευκινησία και ιαματικές ιαχές και δραματική λατρεία όλος ,
τους προσήλιους , απαστράπτοντες έγχρωμη βιβλικότητα και δέος , νεαρούς αγρούς ,
όπως αναπαράγονται νοσταλγόντας τούς μύθους των θεατρικών δρώμενων του Θορικού .

ΑΣ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΣΤΕ

2010-04-16T10:22:00.026+03:00

ΣΑΝΤΟΡΙΝΙ ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΕΥΡΕΙΕΣ - ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ - ΓΩΝΙΕΣ

ΕΥΤΥΧΕΙΣ << ΟΙ ΠΤΩΧΟΙ ΤΩ ΠΝΕΥΜΑΤΙ >>

2010-03-26T12:55:00.007+02:00

Μπορεί να μη θυμάμαι πότε πρωτοπάτησα τα χώματα του πατρικού μου χωριού στην Κρήτη - το υγράνεμο θροΪζον Σπήλι - αλλά οι συριστικές κελαριστές μνήμες , ευωδιάζουν κυριαρχικά το άρωμα του ψωμιού και του ντάκου , πού μούδινε με χαμόγελο η φουρνάρισα και χώραγε δε χώραγε στην παιδική μου αδύναμη αγγαλιά , τα κατάφερνα να το πάω ψηλά στο πανωχώρι στη Γιαγιά Ευαγγελία , {( πού με υποδεχότανε με << εκείνο >> το χαμόγελο και προσφωνούσε , με την γλυκειά φωνή της , το όνομά μου , )} βαδίζοντας προσεχτικά στο ανέμελο στλιπνό φιλικό καλντερίμι , ανεβαίνοντας τα μακρυά - καλλιτεχνικά χτισμένα - σκλοπατια του , με την μαστοριά του τεχνίτη και την αγάπη γιά την τέχνη του .
Ενώ περπάταγα και πότε - πότε έκανα καί κάποιο τσαλιμάκι - σαν διασκευασμένη κίνηση << πεντοζάλης >> - αισθανόμουνα να πεταρίζει - να κραδάζει - κάτι μέσα στο στήθος μου και νομίζοντας ότι μπορούσε να είναι ζουζούνι , ή κατι άλλο , ανησυχούσα στιγμιαία, επειδή δεν προλάβαινα να συνειδητοποιήσω αμέσως ότι η ευτυχία , μόνο , έχει το ευγενές προνόμιο να παράγει αυτό τον ζωογόνο κραδασμό στο στήθος .
Η ευτυχία μας επισκέπτεται συχνά και ειδικά τότε πού είμαστε παιδιά και την δικαιούμεθα , μιά και όταν είμαστε παιδιά δεν έχουμε εμπλέξει το ειδικό αισθητήριό μας , που έχει την ιδιαιτερότητα << να κόβει και να ράβει >> χωρίς να αιμοραγεί , με ακατανόητους εσαεί κώδικες , τους οποίους , εντούτοις , ασπαζόμαστε και όταν μετά ασπαζόμαστε δεν πεταρίζει τίποτα πιά μέσα στο στήθος μας .

ΕΚΚΟΛΑΠΤΟΜΕΝΑ ΠΟΛΥΧΡΩΜΑ ΥΓΡΑ ΛΙΒΑΔΙΑ

2010-03-02T09:47:00.011+02:00

Η δεμένη απο τη μαμά λευκοκόκκινη κλωστή στον καρπό ,σημαίνει Μάρτης .

Οι φωλιές των ταξιδιάρικων χελιδονιών γεμάτες νεαρά τιτιβίσματα .

Τα ματάκια της αγράμπελης και του χιώτικου γιασεμιού ξυπνούν .

Οι καλλίφωνες μελωδικές δεήσεις των αηδονιών μας νανουρίζουν .

Ολοζώντανα τα εκκολαπτόμενα πολύχρωμα υγρά λιβάδια .

Η δειλά ενσκύπτουσα άνοιξη ευωδιάζει , άδουσα στο ουράνιο τόξο .

Επαφιέμεθα στό κάδμιο της παπαρούνας , στά ιώδες του κυκλάμινου ,

στά θειάφι της μαργαρίτας , στο ζωντανό χρυσάφι του χρυσάνθεμου

και σε κάθε ταπεινό αγριολούλουδο , πού κοσμεί ακόμα την άνοιξη ,

γιά να αισθανθούμε , αν μας πρέπει , πιό κοντά ο ένας στον άλλο ,

ώστε μαζί να ταχθούμε στην προστασία του περιβάλλοντος ,

πού όλο και πληγώνουμε ...........

ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΡΟΛΟΥ

2010-02-03T20:38:00.007+02:00

Τυρανιόντουσαν οι σκλάβοι σ`οχετούς και σε αμπάρια

κι` οι αρχόντοι τους πουλάγαν και τους αγοράζαν.

Κι`οι ευθείες κι` οι γωνίες και οι κυκλικές πορίες

δεν διακρίνονταν ν` αλλάζουν πίσω από τις παρωπίδες .

Άχ , μέσα στης νιότης τους παλμούς , όταν το πάλεβες

και από την χαίτη σαν άτι ανήμερο το άδραχνες
και δισταγμούς και απερισκεψίες διέφευγες
δεν φανταζόσουν , πώς μεσ`τους ρόλους τη ζωή σου μάσαγες .
Σοφός νά`σαι τώρα να κλαίς , κατάρες ιερές
νεκρές απειλές ,πού νάτες ζωντανές σαν χθές .
Γύρω - γύρω απ` το μαγκανοπήγαδο
Πίσω - πίσω απ` τα κουπιά .
Μέσα - μέσα στ`αλεξίσφαιρο γιλέκο του φονιά .
Τραγουδούσανε οι σκλάβοι σε διαλέκτους τους ρυθμούς τους ,
αγνοώντας την κλοπή τους και την κωδικοποίησή τους
και με τόνους τώρα και με παύσεις και με κάτι επαναστάσεις ,
τραγουδάνε διχασμένοι εκφυλομεταγλωτισμένοι .
Άχ , μέσα στον ρόγχο σου θαρείς πώς το κατάλαβες
και θάθελες πολύ - πολύ θα τόθελες να τ` άλλαζες ,
αυτό το κάτι , πού μιά ιστορία το αίμα σ` άρμεγε .
Μα τόσους ρόλους μυρικάζοντας δεν άντεξες
και πρίν να δύσεις μόνος , ρωτάς , διδάσκεις με κραυγές ,
πώς οι πρώτες ριπές του άτρωτου χθές μας καίνε .
Κάτω - κάτω από το πεντάγραμμο , καθώς τυφλός ο οπλισμός .
Μέσα - μέσα στο κλειδί του ρόλου κι` η ύφεση καυμός .

ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΤΗΚΑΝ

2010-01-22T12:59:00.009+02:00

Καταδικάστηκαν τα αισθήματα και τα συναισθήματα και οι χρήστες τους.
Επιβραβεύτηκαν οι Πολιτικοί , Στρατιωτικοί και Θρησκευτικοί αρχηγοί .
Ειδικά συμβούλια αποφάσισαν με την αυθεντία τους τους πολέμους .
Οι νικητές οδήγησαν τούς θανατηφόρους θριάμβους τους με τις σχετικές ιαχές.
Τα υποζύγια ,ευγενή και μή , καθώς και οι συρόμενοι αιχμάλωτοι , θέαμα .
Οι εκατόμβες κεφαλών παρά την αγριότητά τους και την δυσωδία τους , τρόπαιο .
Οι νικητές , με επίσημες πομπώδεις τελετές, έθαψαν τους νεκρούς τους ήρωες .
Παρόντες και οι σακατεμένοι ζωντανοί ήρωες τιμώμενοι επικά , μεγαλοφώνως .
Τα ρακένδυτα πλήθη ουρλιάζουν μέσα στη μέθη της νίκης και του κομπασμού .
Το πανδαιμόνιο των εκκωφαντικά θορυβωδών δρώμενων εξαφανίζεται ολοσχερώς .
Ο εγκέλαδος τίναξε την βουερή χαίτη του σβήνοντας παντελώς τα γεγονότα .
Η τελευταία χιλιετία της αυτοκρατορίας ανακατεύτηκε με το παρόν ανεπιστρεπτί .
Οι ιστορικοί του μέλλοντος θα ανασκάπτουν στα σκουπιδια του χρόνου το παρελθόν.

ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ 1968 - 1970 - 2003

2010-01-12T21:22:00.000+02:00

Στό Κοιμητήριο του χωριού μος , αναπαύεται η Εαυαγγελία , πού γέννησε γύρω στο 1910 με 1920 στο πανοχώρι τον Στέφανο , την Μαρία ,την Στελλα , την Κατίνα , την Παγώνα και την Ειρήνη .
Ο Στέφανος πήγε στην Αθήνα από 10 χρονών να δουλέψει , μιά και τον Σήφη , τον πατέρα του , τον πλάκωσε , νέο , ένας βράχος πού έσκαβε από κάτω του για να μαζέψει καλό χώμα γιά τον κήπο του , και τον πήγανε στην χαροκαμένη Ευαγγελία πεθαμένο πανω σε μιά σκάλα.
Ο παρέρας μου Στέφανος παντρεύτηκε τη μάνα μου στην Αθήνα το 1946 , όπου και πέθανε νέος , λόγω κακοποιημένης υγείας ως θύμα πολέμου το 1966 και θεωρήθηκε σκόπιμο , και ίσως σωστό , τότε , από τους εξ αίματος συγγενείς να μή μαθει η χαροκαμένη Ευαγγελία τον θάνατό του .
Η μάνα μου Βικτωρία έστελνε κάθε μήνα γράμμα στην Ευαγγελία μέχρι τον θάνατό της το 1970 ,με τον γραφικό χαρακτήρα του πεθαμένου Στέφανου στέλνοντας μαζί με την αληθινή αγάπη της γιά την Ευαγγελία , αληθινα μεν , του πεθαμένου όμως γιού της Στέφανου , λόγια και λίγα χρήματα , όπως πράγματι έκανε ο Στέφανος , όταν ήταν ζωντανός .
Οταν πέθανε η Ευαγγελία πλήρης ημερών , εγώ, η Κατίνα και η Ειρήνη προκειμένου να συμμετάσχουμε στο κλαμα και στο μοιρολόϊ , ξεκινήσαμε μεν εγκαίρως , αλλά στο Αεροδρόμιο , κρίνοντας απο΄το αποτέλεσμα , ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΧΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΤΩΝ 4.00 ΜΜ γιά Ηράκλειο , ώστε να φθάσουμε στα Χανιά στις 9,00 μμ με το επόμενο αεροπλάνο , να θεωρήσουν οι αδελφές , θείες μου σκόμιμο να μας αφήσει το Ταξί μετά από την εισοδο στο καλνερίμι για το Πανωχώρι , ώστε να πάμε πιό γρήγορα αντί απο το καλνερίμι , από το δασάκι με τις ελιές και έτσι , περίπου 11.00 μμ στα μαύρα σκοτάδια της ερημιάς , ανηφορίζοντας τον λόφο ανάμεσα στις ελιές ( στο όρος των ελαιών ) μας πιάνει << Μιά Λιβανέ >> όπως επαναλαμβάνανε οι δύο αδελφές , ώστε πνιγμένοι από την υπερβολική μυρωδιά του Λιβανιού , οπισθοχωρήσαμε γιά λίγο , μονολογώντας , ότι από το σπίτι της Γιαγιάς φθάνει η << Λιβανέ >> σαν παχύ σύνεφο καπνού στον λόφο και μόλις πείραμε δυό καλές φρέσκες ανάσες τα καταφέραμε και περάσαμε μέσα από την << Λιβανέ >> και φθάσαμε στο σπίτι της Γιαγιάς Ευαγγελίας , όπου γινότανε το μοιρολόϊ ΚΑΤΆ ΤΑ ΈΘΙΜΑ .
Κατά την νεκρώσιμη τελετή την άλλη μέρα , στον Ιδιωτικό τάφο της Ευαγγελίας, με συγκινιτική παρουσία όλων των συγχωριανών άνοιξαν το φέρετρο και δεν ήταν μόνο δική μου η εντύπωση ότι το πρόσωπο της Γιαγιάς Ευαγγελίας φεγγοβολούσε λευκό φώς , διότι ακουγότανε κατ επανάληψη από τους παρισταμένους << Θαύμα - - Θαύμα ! Είναι άγια η Ευαγγελία >>
Αργότερα στην κουβέντα στον Καφέ η θεία Κατίνα και η Θεία Ειρήνη , αλλά και εγώ εξιστορώντας με όλες τις λεπτομέρειες το συμβάν της νύχτας με την << Λιβανέ >> στον λόφο , αφ`ενός μας εξήγησαν ταπεινά ότι << Η Λιβανέ >> δεν ηταν δυνατόν να παράγεται από καπνό λιβανιού διότι Λιβάνι κάιγεται Μόνο Μέχρι την Δύση του Ήλιου , και επομένως , είπαν , ότι ήταν και << Η Λιβανέ >> Θαύμα , και ότι η Ψυχή της Μάνας - Γιαγιάς Ευαγγελίας μας παρουσιάσθηκε με την μυρωδιά του Λιβανιού στον ερημικό νυχτερινό μας ερχομό και για να μας καλωσορίσει , αλλά και ( με την πολύ έντονη μυρωδιά του Λιβανιού ) να μας δηλώσει , όπως ο Ιησούς στις << Μωρές Παρθένες >> , ότι δέν έπρεπε ούτε να της λέμε ψέματα και να της κρύβουμε τόσα χρόνια τον θάνατο του Στέφανου , διότι είχε δικαίωμα και υποχρέωση σαν μάνα του να τον κλάψει και να τον ξεπροβοδίσει γιά τον άλλο κόσμο κατά τα έθιμα , και ότι δεν έπρεπε να αργήσουμε , διότι ούτε εμείς ήμασταν εκεί στην ώρα μας γιά να την κλάψουμε και να την ξεπροβοδίσουμε γιά τον άλλο κόσμο .
Το γεγονός αυτό μου δημιούργησε τόσες ενοχές , όσες φαίνεται , πάλι απο το αποτέλεσμα , ώστε πέρασαν 33 ολόκληρα χρόνια γιά να τολμήσω να έλθω στην Κρητη , να προσκυνήσω στον τάφο της (( που μου τον είχε επιδείξει όταν τον έχτιζε το 1968 , λέγοντάς μου ότι τον έχει κανει στεγανό << γιά να μή κρατώ ομπρέλλα και στον άλλο κόσμο >> όπως ακριβώς μου είπε , καθώς και να πάω στο σπίτι της , και να αγγίξω τις ίδιες παλαιές πόρτες , τις σκάλες , την ταράτσα , πού ίσως ακόμα να κρυβότανε κάποιο κύταρό της .

A PART OF IT FILLS ANYBODY`S CUP !

2009-12-18T20:02:00.012+02:00

I wish I were born , master , a singer, and maybe a unic one .

Don`t bother , master , to tell me what I know .

I know , master , I was never ment to speak .

I never was to say a single word , master .

Was I, never the less , master , born to sing ?

Am I supposed , master , to think you don`t know .

And if you don`t know , master , then

what good are you really master for ,

what on earth can I use you for ?

I wish I were born , master , a painter , and maybe a unic one .

Don`t bother , master, to tell me what you know.

I know , master , I was never ment to blink an eye master ,

I never was to draw a strait line master .

Was I never the less , master , born to paint ?

I wish I were born , master , a composer , and maybe a unic one.

Bother to tell me , you master , tell me what I know .

Tell me I got out of line , master , and you are furius now.

You can`t stand it , master , to accept that I know .

But never mind , master , what I know and tell me .

Was I, never the less , master , born to compose ?

Hit the wide road , son . Fly out there .

Beat it like a single drum , son , hunging in the ear .

Speak your own mind , son . Get it out of your soul .

Shout it out understandable , Whisper it into the whole .

Mean your own heart, son . Let it out with a bung .

Don`t you show all you got , son . A part of it fills anybody`s cup.

DID IT EVER OCCUR TO US

2009-10-27T23:51:00.010+02:00

Prolonging heavy duty ideas past , present ,future;
Invading planets, solar systems, your homes, your hearts;
Did it ever occur to us , that we are almost not lasting
more than eighty years or twenty nine thousand days .
Standing by the gates of the decay of her majesty this migthy youth.
Accelarating backwords to avoid the certain ending of the trip.
Did it ever occur to us , how may we stand to look her in the eyes,
accelarating backwords to grab her and own her a moment still.

Get out of bed with a hop and a hope.
Don`t try any heart transplant today .
Grab the passing lady youth willingly with a may,
and if it shall not be accepted try to grab her anyway.

Lineless knick -knack drawings disitergrading into billions pixels,
malfactioning bytes are to be seen by the blind.
Did it ever occur to us , that our ego turns up to be a model,
seeking to give meaning to the ever played rebirth .
Memberless memberships in never ending top secret councils,
according to the traditional : live and let them die.
Did it ever occur to us , that we shouldn`t be barking ,
if we really ment what we say about trying to be understood.

Speak your mind , please speak your heart.
Don`t try any mental transplant today .
Act like the actors caught in a fire trap.
What ever it happens, everybody is safe .

Milleniumly floating space turbo powered crafts,
marooned along with the long stoped aging unidentified passengers.
Did it ever occur to us , that we are only drifters in this Hell,
drifters into the indefinite cuicidal lonelyness of the vacuum.
Inventing new schizoid ways of acting , justifying ourselves;
Promoting drags, equality, slavery, freedom, aids, one by one.
Did it ever occur to us, that thirty millions species hate our guts,
and noone gives a shit or a dime , if we live or die .

Prising our faults to discuise the horor.
Flying with our borrowed wings it shall not last .
Everyone is capable of aching and bleeding .
What does someone expect from the human mind ?

Η ΑΜΦΙΣΗΜΑΝΤΗ ΑΙΓΛΗ ΤΗΣ ΝΙΟΤΗΣ

2009-10-27T17:29:00.008+02:00

Με φίλτρο την αγάπη και με μετετροπίες , κάθε φάλτσο μου ηχεί όλο και πιό μελωδικά .

Τί πανεμορφα χρώματα ξεπηδούν από το τίποτα και κοσμούν τον καμβά μου!
Ισχνό το φεγαρόφωτο στα ασημένια του να με ψάχνει στα υγρά λειβάδια .
Η αμφισήμαντη αίγλη της νιότης να ! μετουσιώνεται σε αιθέρα στο κάθε χαμόγελο .

ΙΣΣΟΡΡΟΠΟΣ ΛΗΘΑΡΓΟΣ

2009-07-14T11:49:00.008+03:00

Αιωρούμενες οι φευγαλέες σκέψεις , κλυδωνίζονται θροϊζουσες αόριστα .

Σφιχταγγαλιασμένες μεταξύ τους , συντροφεύουν τα ιαματοφόρα ταξείδια μας .

Πόσο ευχάριστα αναπαύονται στις γαλήνιες φτερούγες τού ισσόρροπου λήθαργου !

Συνωμοτούν , όπως στα παιχνίδια δίχως σύνορα , όλο αφέλεια και χαμόγελο ,

ώστε , με την γενναία σύμπραξη των αντίστοιχων δυνάμεων του Σύμπαντος ,

να δομήσουν με υπομονή , έμπνευση και μεράκι τον βρεφικό ιστό του τραγουδιού ,

προκειμένου η αραχνοΰφαντη ιστορία του να αντέξει στις Συμπληγάδες του Χρόνου .

INNOCENT ENOUGH

2009-05-29T13:26:00.006+03:00

Wordless among those space oceans .Selfless in front of the wide miror .

Loveless out there in the dark vacuum . Marooned in our modern dry fishball .

Creative just for the fun of it . Majestic for the gift is already given .

Innocent , enough to be blamed properly .

ΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΗΣ

2009-05-29T12:46:00.008+03:00

Γράψε μου με το λυκόφως της ανάληψης

ποιός φtαίει , που ο βοριάς είναι ζεστός ,

γιατί η απόσταξη του στέμφυλου δεν έδωσε ρακί ,

πώς η βροχή στεγνώνει πριν υγράνει τα καλντερίμια ,

ποιά ευθύνη δεν άντεξαν οι βασίλισσες των μελισσιών ,

με τι μοιάζει η αγάπη σ`ένα σύμπαν , που είσαι μόνος σου .

ΣΤΙΛΒΟΝΤΕΣ ΚΑΙΝΟΦΑΝΕΙΣ ΣΥΝΤΙΚΟΝΤΑΙ ΑΘΩΟΙ

2009-04-16T08:23:00.013+03:00

Από σκόρπιες μνήμες ανασύρθηκαν λάθρα οι θρύλοι και τα έπη .

Θρυλούμενα ταξιδέψανε στον χωρόχρονο μέχρι να τρυπώσουν στις Γραφές .

Τα μέχρι χθές αυτονόητα , ξαφνικά θεωρούνται απροσδόκητες απειλές ή θαύματα .

Οι μεγάλες μέρες μας δωρίζουν περισσότερη έκθεση στη θαλπωρή του ήλιου.

Ρητορικές ερωτήσεις , μετέωρες διαχρονικά , τυγχάνουν ευτελών απαντήσεων .

Ευτραφείς ρασοφόροι αγιάζουν το ρακένδυτο ποίμνιο σε ήχο ύποπτα πλάγιο.

Οι αρχαιολογικές και μή σκαπάνες δουλεύουνε πυρετωδώς .

Τρυπάνε τον χώρο και ξεθάβουν κομμάτι - κομμάτι τον χρόνο .

Φρόνιμοι στίλβοντες καινοφανείς αστέρες συντίκονται αθώοι .

ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΨΕΥΔΕΤΑΙ

2009-03-06T08:19:00.008+02:00

Στέρεψαν οι δρακόντειοι μετέωροι διαλογισμοί της συμπαντικής εφεύρεσης.
Ανεμίζουν οι θνησιγενείς φλόγες της πρόσφατης αρχέγονης σπείρας.
Το σβηστό ηφαίστειο , το βουβό αμόνι , οι νεκροί θεοί , η έρημος του αιθέρα ,
ήταν όλα . Τώρα δεν είναι . Να η ευκαιρία γιορτής για το άπιαστο παρόν .
Σαλεύει . Επιταχύνει . Γλιστρώντας - έρποντας - απογειώνεται .
Σαγηνεύει μ`ασχήμια , μύηση , ρητορικά σχήματα . Νάρκισσος ιερός .
Διδάσκει , διάγει Εωσφόρος . Απόλλων αυτόφωτος καίεται αφειδώς .
Αδιερεύνητο δράμα . Ολέθριο μυστικό . Αλήθεια που ψεύδεται .
Νανούρισμα υπόκωφο , εριστικού αοιδού σοφό εύρημα , ειρηνοφόρο.
Κλαδί ελιάς καμένο , που ανθίζει φθινόπωρο , χειμώνα καρπίζει . Ευχέλαιο .
Γεύομαι φρέσκια άνοιξη , ύμνους ροδιάς , αμυγδαλιάς , φασκόμηλου άσματα.
Αμύθητα πλούτη φθηνού λαού , όχλου φτωχού . Κράτα αιχμηρό αλφαβητάρι .

Ρηχό τ`ανέμελο έρεβος , ζευγάς , μαρτύριο , στις επάλξεις όριο , φάρος .
Σουραύλι , οξύφωνο εργαλείο , διασύνδεσης έντεχνης διάμεσο .
Κοράκι επικηρυγμένο , και αλεπού, κατσίκι , λύκος , τσακάλι κι`άνθρωπος.
Βιασύνη , ταχύτητα άπειρη , ελάχιστη αβέβαιη μετατόπιση .
Διάττοντες αστέρες κι`απλανείς , πλανήτες κι`αστερισμοί και γαλαξίες.
Είναι υπερπλήρες το κενό . Κενό είναι το σύνολο του σύμπαντος .
Αρχάριοι αυτόκλητοι θεοί στραβώνουν και λυμαίνονται το τίποτα του τίποτα.
Διέπονται τα ρινίσματα του παντού από του πουθενά την σύντηξη .
Αισθητήρες σαρδόνιων υπαινιγμών , μπουλούκι που μαίνεται .
Μνήμες υπόκωφες συλλαμβάνονται . Ιαχές , ασελγούσες ξόβεργες .
Διαδραματίζονται διαχρονικά έπη . Οχετοί στρεβλής διανόησης
Πλώρη η πρύμνη . Ουρά στα σκέλια . Θάνατοι . Άχρονοι θάνατοι .

ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ

2009-01-21T12:25:00.007+02:00

Χαϊδεύοντας οι ανάλαφρες πινελιές τον αιθέριο καμβά ,
συγκροτούν ανασυντασσόμενες , ένα εικαστικο χαμόγελο ,
μια εικόνα μαγευτική , ένα αυτοαποκαλυπτόμενο μυστήριο ,
μία υψίφωνη ωδή στις μη ακροάσιμες συχνοτητες , μιά αλήθεια φευγαλέα !

ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΕΣΠΑ

2008-10-10T21:25:00.007+03:00

Οι αρμονικές αιωρήσεις - πτήσεις , όλο ελιγμούς , των ερωδιών , γαλήνιες.
Απειράριθμοι αντιπαρέρχονται τις αγριόπαπιες πάνω απ` τη Μεγάλη Πρέσπα.
Αντικατοπτρίζονται στα γαλανά νερά , σαν αεικίνητη χαμηλή πάχνη , μαγικά .
Κατευθύνονται μετέωροι σχεδόν από τον ήπιο βορινό υγρό άνεμο ,
πού εισβάλει σιωπηλός , σαν βουβή ανάσα ή ψίθυρος , ψηλά απ` τους δρυμούς,
προς τις καταπράσινες , ευθυτενείς , στοιχισμένες καλαμιές , στους Ψαράδες,
ενώ προελαύνουν βιαστικοί με προτεταμένο το ράμφος μεγαλόσωμοι πελεκάνοι
και σχίζοντας την επιφάνεια της λίμνης , διαγράφοντας λευκές τροχιές ,
απολιμνώνωνται , με κοντούς περιοδικούς κραγμούς , απ` την υπερπροσπάθεια
Σε αιφνίδια εφόρμηση , με ισόρροπο πλάγιο φτερούγισμα , σχεδόν απειλητικά ,
με την ερευνητική μαύρη ματιά του συγχρονισμένη με το κινούμενο παρμπρίζ ,
ο εντυπωσιακός γυπαετός δηλώνει αγέρωχος την ενόχλησή του περιφρονητικά ,
μάλλον για τα βάρβαρα ηχητικά μηνύματα και την αποπνικτική δυσωδία ,
που εκπέμπει το τζίπ , ενώ το οδηγάμε παραβαίνοντας , 'όπως μόλις μας επεσήμανε το όρνεο ,
με απαράδεκτη ελαφρότητα , τους τάχα σεβαστούς σε μάς κανόνες της προστασίας
του σπάνιου υγρβιότοπου , του οποίου τολμάμε να δηλώνουμε , ψευδόμενοι , προστάτες

ΞΑΦΝΙΚΟ ΜΙΚΡΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ

2008-09-21T10:10:00.005+03:00

Στίς σπειροειδείς αδιαφανείς δίνες του απαθή πανδαμάτορα χρόνου σχεδόν κοιμούνται.
Πότε - πότε γεννιέται κάτι ενδιαφέρον , σαν αιτία σημαντική , γιά να ξυπνήσουν .
Μέσα στον διαχρονικό λήθαργό τους τρέφουν στοργικά αυτή την ελπίδα .
Εύχονται ή μάλλον προσεύχονται να ανοίξει , έτσι απροσδόκητα , μια ρωγμή ,
καί μέσα απ`αυτή τη σχισμάδα ν`ακούσουν το θερμό λαχάνιασμα των ζωντανών .
Να λοιπόν. Μεσ` το άτακτο κροτάλισμα των βιβλικών κεραυνών μας αναγνωρίζουν .
Μας βλέπουν στο φως των αυτογενών αστραπών . Δυό οδοιπόρους με μαύρα καπέλα .
Να βαδίζουμε διερωτώμενοι φωναχτά , πώς να σκαρφαλώσουμε τις βρεγμένες ξερολιθιές στην ανηφόρα .
Η νεαρή βροχούλα μας χαϊδεύει δειλά , προσθέτοντας την υγρή ευωδία στο τοπίο ,
ξυπνώντας την αίσθηση της όσφρησης με τον τραγουδιστό ήχο της πάνω στ`αγριολούλουδα .
Συριστικοί ήχοι παράγονται απ` το παραμέρισμα του σμήνους των λιγερόκορμων, φουντωτών φυτών της πολύχρωμης ψηλής μουσκεμένης βλάστησης , πού υποκαθιστά τα καρβουνιασμένο δένδρα .
Φθάσαμε στην αρχαία Καρυόπολη .
Βουβή η βυζαντινή εκκλησία και τα πέτρινα χαλάσματα .
Μας υποδέχονται με καθολικά ορθόδοξα αγκαλιάσματα και μυροφόρα δάκρυα .

ΕΞΟΔΟΣ

2008-08-13T21:15:00.015+03:00

Η πληροφορία παράγεται , μεταδίδεται , λειτουργεί και ανταλλάσσεται,από παντού πρός παντού , με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που την ανάγουν σε αναγνωρίσιμη ,εφ` 'οσον οι όποιοι αναρίθμητοι πομποί - δέκτες , δέκτες - πομποί διαθέτουν τα αισθητήρια, πού επιτρέπουν την ανάγνωση , την αποκωδικοποίηση και την κατανόησή της .
Αισθάνομαι βυθισμένος σ` ένα παντοτινά νέο ποτάμι , κάτω απ` το παλιό τοξωτό γιοφύρι ,βαθιά χωμένο στα φαράγγια του Κοσκάραγα στη Μάνη , ρεμβάζοντας τα δάση ,
πού εκκολάπτονται μέχρι τις χιονισμένες πλαγιές και κορυφές του αρχέγονου Ταϋγετου ,
τα τρισεκατομμύρια άτομα του νεογέννητου νερού , ενώ μ`αγκαλιάζουν , γλιστρώντας γύρω μου ,να εισβάλλουν στα διασκορπισμένα άτομα της δομής του διψασμένου αστρικού μου σώματος , και να αραδιάζουν μουρμουρίζοντας με σπάνια μελωδικότητα , επίμονα , υπομονετικά , στοργικά , δεδομένα , γνωστά ή απολύτως άγνωστα απλά ή πολύπλοκα ,
κατανοητά ή ακατανόητα .
Καί μιά πρωτόγονη σταγόνα σκαλωμένη ανέμελα στους βοστρύχους της κόμης μου ,
επαναλαμβάνει ψιθυριστά κυλώντας σαν διαμαντένιο δάκρυ στο μάγουλό μου ,
πρίν στάξει , με την εντολή της σωτήριας βαρύτητας , μέσα στο βιαστικό ποτάμι και γίνει ένα μαζί του , πως η ζωή έχει τόση σημασία ,όση ακριβώς έχει και αθάνατος , αλήθεια , μιά καί αφού ο θάνατος είναι ο θάνατος κάποιας ζωής αντιστοίχως και η ζωή είναι ο θάνατος κάποιου θανάτου .
Γιά ορμάτε λοιπόν ορέ , με ιαχές , εσείς οι πεθαμένοι , να ζωντανέψετε τους ζωντανούς,πού ζούνε πεθαμένοι μέσα στα ραχητικά σαρκία τους , εξάποδοι στα γραφεία τους , τετράχειρες στις βρυχόμενες , ετεροκίνητα αυτοκίνητες , μηχανές τους , άψυχοι μλεσα στις σκοταδιστικές
εκκλησίες τους , γέροντες από την παιδική ηλικία ,
σαβανωμένοι ζωντανοί σε νηφικά , σε άμφια , σε στολές , σε πανοπλίες , σε φράκα .
Ας σημάνουν οι σάλπιγγες , επειγόντως , την πολυπόθητη ΕΞΟΔΟ γιά τους ζωντανούς πολιορκημένους , που επιθυμούν να μείνουνε ζωντανοί μέχρι θανάτου .

ΣΤΗΝ ΑΓΓΑΛΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΟΡΦΕΑ

2008-06-25T20:03:00.009+03:00

Απέραντο αεικίνητο κάτοπτρο , το μαύρο λαμπερό πέλαγος στην στίλβουσα αστροφεγγιά ,
σιγοψιθυρίζει ανέμελο , στις συχνότητες των άπειρων εναλλασσόμενων κυματισμών του ,
επαναλαμβάνοντας υπομονετικά και ακούραστα , όλες τις πληροφορίες επι παντός επιστητού,όπως ,γιά το θρόϊσμα των φύλλων της ευθυτενούς δρυός ,ή την βιοχημική σύσταση της λάβας , ή ποιά ένωση στο αίμα μου παράγει αναζήτηση γιά ελευθέρια ή γιά τον κώδικα του DNA , και βέβαια γιά ποιά αιτία τα γνωστά αξιώματα ισχύουν μόνο στην Ευκλείδεια Γεωμετρία .
Κι` ενώ λούζομαι ευτυχής ρεμβάζοντας τα κύματα στην ακρογιαλιά μεσ` το σκοτάδι θαυμάζω παρατηρώντας να σπινθηρίζουν , γλιστρώντας στις παλάμες , στις ωλένες , στούς ώμους , στο στήθος στους μηρούς , σ`όλο μου το σώμα , σαν αόρατες πυγολαμπίδες , άγνωστης προέλευσης λάμψεις ασημίζουσες και αισθάνομαι τυχερός , που τις είδα .
Κι`αναπαύομαι , τουλάχιστον ελεύθερος , στην λατρεμένη αγκαλιά του θεού Μορφέα ,
μεστός από σπάνια θαλπωρή , σε ανάλαφρο λίκνο μετέωρο στην ανατολή ,
ενώ με τυλίγει η ζωογόνος αναπνοή της υγρής ευωδιαστής χλωροφύλλης
από δαιδαλώδη λιόδενδρα ανθισμένα πλάϊ στις κληματαριές ,κόντρα στον ήλιο ,
στου οποίου την πορφυρή μονόφθαλμη , σφηνοειδή προοπτικά , νεογέννητη ματιά ,
επαφίεται απόλυτα μοιρολατρικά , ο παλμός της πρόσκαιρης καρδιάς μου ,
κάθε μυριοστό κλάσμα του χιλιοστού του βιαστικού δευτερόλεπτου ,
κάθε ώρα ,κάθε ημέρα , κάθε έτος , κάθε αόριστη αιωνιότητα .
Ζυγώνω λοιπόν , αντιπαρερχόμενος τους γνωστούς αστερισμούς σαν τον Υδροχόο ,
δρασκελίζοντας τον μικρό Γαλαξία μας προς τα σύνορα του ολογραφικού σύμπαντος ,
κολυμπώντας άϋλος , μετουσιωμένος εξελικτικά σε αιθέρα και φωτόνια ,
ατην ανωνυμία του εγώ και του είμαι , του διεκδικώ ,του επιθυμώ , του ελπίζω .

ΚΑΛΗΜΕΡΑ 5

2008-06-18T12:32:00.006+03:00

Καλημέρα !! είπα στον αργό ιππόκαμπο στα αεικίνητα βραχόψαρα , στην βιαστική αθερίνα .
Απορώντας για την σκοτεινή γιγάντια φιγούρα , που αιωρείται στην επιφάνεια ,
Λοξοδρομώντας αριστερά δεξιά γιά να την δούνε καλύτερα , πιό καθαρά ,
Ή γιά να την αναγνωρίσουν μέσα απο τις φωτεινές μπουρμπουλίθρες .
Μάλλον μαζεμένα απ` την αγωνία να γνωρίσουν τον άγνωστο επισκέπτη ,
Ενδεχομένως ανησυχώντας , λίγο - πολύ , γιά τον κίνδυνο , που ίσως υπάρχει ,
Ρωτώντας το ένα το άλλο , μαθαίνουν απο το γερασμένο κοράλλι :
Αμάν !! κίνδυνος !! αυτό το πλάσμα είναι δολοφόνος , μας σκοτώνει .

Όλοι στις φωλιές μας , μονολογούνε τρέμοντας και σαν αστραπές χαθήκαν .
Λυγμοί βουβοί απ` τον ιππόκαμπο καθώς τεντώνει και κουλουριάζει την ουρά του,
Ηρεμία στον βυθό και ακινησία. Ο επισκέπτης απομακρύνεται νωχελικά .

Μέέέρααα ! αναφώνησε ο Σωτήρης στην παρέα στον παραθαλάσσιο καφενέ ,
Έ ρεεε παιδιά τι όμορφες υποβρύχιες φωτογραφίες έβγαλα στο Γιαλισκάρι το πρωϊ .
Ροφός ανφάς , κόκκινη σκορπίνα , Ιππόκαμπος έγκυος , Σμέρνα στη φωλιά της
Άν δεν τα τρόμαζε το γερασμένο κοράλι θάχα κι`άλλες φωτογραφίες ! !

ΣΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

2008-05-21T13:51:00.005+03:00

Φιλτραρισμένο μεθυστικά το δροσερό αγιάζι , μέσ`απ`τις κουμαριές,
θωπεύει όλο υγρασία ζωντανή του όρους του άγιου τούς επισκέπτες.
Τα βήματά τους αντηχούνε βιαστικά στα καλντερίμια , στις πλαγιές,
τα βλέμματά τους - σε έκσταση - αντιπαρέρχονται σαν διάφανοι καθρέπτες.

Ζώνει ο ξύλινος ήχος κι`η ηχώ, από παντού, τις σκιερές αυλές .
του τάλαντου η φωνή καλεί και προσκαλεί στην εκκλησία,
του μοναχού και του επισκέπτη οι σκέψεις είναι θολές ,
ζευγάρια π`ανωθρώσκουνε στους τρούλους, σε ταπεινή ικεσία.

Ψάλουν μουρμουριστά οι μοναχοί, μέσα απ`το έρκος των οδόντων.
Με δάκτυλους ή ανάπαιστους σαν κοντυλιές στην λύρα,
με λόγια, πού έψαλαν και οι παλιοί, προ πάντων των αιώνων,
μετριέται ο χρόνος , που κάθετα έρπει στην κλεψύδρα.

Η αιωνιότητα της στιγμής , κρίνεται συγκριτικά στο αποτέλεσμα.
Διάγουμε ασήμαντοι, επαιρόμενοι εντούτοις , όλο αλαζονεία.
Φεύ ! προσαρμοζόμαστε σε κραυγαλέα ύποπτο κέλευσμα.
Τα όρια της ελευθερίας μας δικάζονται απ` του << ΕΓΏ >> την αδυναμία !

ΑΝΑΤΟΛΗ

2008-05-14T17:32:00.017+03:00

Χορωδιακή γαλήνια πανδαισία συνοδεύει, με ιδιάζοντα λυρισμό στη si ελάσσονα ,
αποκλειστικά γιά μένα σήμερα, την υπερμεγέθη προβολή, λόγω διάθλασης, στα μετέωρα ,

παγωμένα, ανώτερα στρώματα της ιονίζουσας ατμόσφαιρας , στο πάντα ιδιάζον και

απαιτητικό , μα φεύ στερημένο , άν και συγκριτικά πλήρες , οπτικό μου σύστημα, του μοναδικού ορατού πανωραίου άρχοντα , ενδεδυμένου την λαμπρή πορφύρα επικά ,

εκεί στούς απέραντους, ουράνιους, υγρούς γκρεμούς του ετερόφωτου ορίζοντα .

Η μαγευτική λυρική συνήχηση της θεσπέσιας χορωδίας , κορυφώνεται στο διάφανο

κρυστάλλινο στεφάνι της Ολύμπιας σκεπής της Ελλάδας , του χιονισμένου Μύτικα ,

του μυθικού άχρονου θείου θρόνου, διαδίδοντας τα ελεύθερα διάττοντα κύματά της,

προς τις οροσειρές της Πίνδου , πέρα απ` τα Αθαμάνια, στην Όσα , στο Πήλιο,

πού πετάνε στο Αιγαίο, στις Σποράδες, στις Κυκλάδες, στην Πελοπόννησο, στην Κρήτη,

πρός την Ανατολία , την Ασία, την Κίνα, τις Κανάριες νήσους, την Βιρμανία και Ινδία,

συγχρόνως δε , προς τα Νεκρομαντεία του Αχέροντα , στη Παραμυθιά, στα Ιόνια νησιά,

πρός την Ιταλία, τις στήλες του Ηρακλέους, πέρα απ`την Ατλαντίδα, προς Αμερική προς Ωκεανία,

ενώ σκαρφαλώνουν μέσω Ευρώπης στο Βόρειο Πόλο και μέσω Αφρικής στον Νότιο .

Κυριαρχεί, στο μητρικό ευρυγώνιο περιβάλλον, η αεικίνητη αρχόντισσα θάλασσα.

Βροντερή η αντάρα, γέννημα του ασθμαίνοντα βοριά, ενσκύπτει αγουροξυπνημένη,

όλο αριστερόστροφους, παλινδρομικούς, ευέλικτους ανεμοστρόβιλους και γιγαντώνεται,

ενώ οι επαναληπτικοί , απροσδιόριστου τέμπο ρυθμοί απ`τις διαπεραστικές κραυγές

των εμβρυακών ανέμων και τις εκρηκτικές λάμψεις των κεραυνών συνηχούν σχεδόν αρμονικά .

Αμέτρητοι οι αναδυόμενοι, γαλανόλευκοι, ασύγχρονοι χοροί των απεριοδικών κυμάτων ,

μέσ`απ`την αενάως άνιση μάχη τους με τις αρχές της βαρύτητας, δηλώνουν ισορροπία.

Χαριέντως λικνιζόμενες, μακρόσυρτες χορεύτριες στροβιλίζονται σαν οπτασίες και

μεταλλασσόμενες σε διάφορες αναγνωρίσιμες ή μή μορφές, με ταξιδεύουν στον χρόνο.

Άν και αμφιβάλλω, σχεδόν εύχομαι, να εμφανισθεί, ο Ζεύς, σαν γνώριμος αθάνατος,

άγνωστος μέσ`απ`τις γόνιμες εξωπλασματικές μεταμορφώσεις του διαχρονικά,

να θαυμάσει έκπληκτος σαν κοινός θνητός, δωρεάν, την ιαματική ανατολή,

με επίγνωση, που όποιος διαθέτει σαν χάρισμα, ψυχανεμίζεται ταπεινά τι συμβαίνει:

ότι τ`ανεκτίμητα, πού όλες οι μορφές ζωής κάνουν ήπια,ενστικτώδη, λειτουργική χρήση,

δεν σημαίνει, ότι θα είναι εκεί αμεταμόρφωτα, ζωοφόρα, αυτοαναπαραγώμενα στωϊκά,

όταν ένα απ`όλα τα είδη, εμείς, η κορωνίδα της δημιουργίας, το όν με την διαννόηση,

επιμένει, με πλήρη επίγνωση, την συγκεκριμένη στιγμή της εξέλιξης της γής ,

να εκμεταλλεύεται τις απόλυτα δωρεάν παροχές της φύσης με τον καταστροφικό τρόπο,

που έχει επισύρει και αυθαιρέτως συνεχίζει με καλπάζουσα γεωμετρική πρόοδο, να επισύρει

τις μη ανατρέψιμες πληγές στα οικοσυστήματα του πλανήτη των 35.000.000 μορφών ζωής.

PROPERLY EDUCATED

2008-05-02T20:11:00.002+03:00

Properly educated , we dare to ware crowns like something , on our ego ;
We know excellent how to behave on our kind of throne , build on the sand ;
Like alien kind of life , just passing by this planet only to consume for the fun of it ,
we excavate anything that can become worth of selling at the highest possible price ,
until there shall be no reason to excavate anymore , since it shall become worthless ,
when noone shall be able to buy it , after the total decay of the world`s economy ,
that is coming fast to vanish this so called civilaitation , based on slavery and arogance ,
atrocities of various kinds and cold blood murders commited in the name of every god.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

2008-04-23T11:15:00.000+03:00

Παιδικές αναμνήσεις από τα βιβλικά χρώματα με τις κοκκινωπές αποχρώσεις ,

που μετέδιδαν οι αναμμένες λαμπάδες στα χαμογελαστά πρόσωπα της μαμάς ,

του μπαμπά , του αδελφού , των συγγενών , των φίλων , των αγνώστων ,

εκείνη την 24η ώρα της ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ , αναβιώνουν όσο επιμένουμε με πάθος

να θεωρούμε άξια αναζήτησης την πολυπόθητη ανάσταση μέσα μας και έξω μας .

ΕΙΜΑΣΤΕ ΖΩΝΤΑΝΟΙ ! ! !

2008-04-14T19:30:00.003+03:00

Δραπετεύει με φευγαλέες ματιές προς τα πίσω , το τοπίο , με κλασσική διακριτικότητα .

Χiμάει αγέρωχο το όχημα με τους επιβάτες του, με βρυχηθμούς σιγουρα ακατανόητους

προς το πολλά υποσχόμενο μέλλον , ενώ συνθλίβονται σε αεικίνητα σχήματα ,

κόντρα στο παρμπρίζ , οι ανοιξιάτικες σταγόνες της ευωδιαστής βροχής .

Τ`άγρια λουλούδια , πολύχρωμος τάπητας ν`αναπαυθείς .

Καταπράσινος ο λόφος , φοράει περήφανος γιά στέμμα το φρούριο.

Ντυμένα τα τείχη του με μούσκλια , σαλιγκάρια και λειχήνες αντέχουν .

Η παλιά αίγλη έχει πιά χαθεί μαζί με δούλους και άρχοντες .

Τα μουσκεμένα λιβάδια εισβάλουν στα ρουθούνια μας .

Μας πλημμυρίζει το άρωμα του φασκόμηλου και της ρίγανης ,

σε μείγμα , που εμπλουτίζεται ερωτικά με θυμάρι , ρετσίνι και μέντα.

Το αίμα καλπάζει.Οι αισθήσεις είναι απολύτως βέβαιες .

Είμαστε ζωντανοί ! ! ! !

IS THIS SPRING ?

2008-04-14T14:03:00.001+03:00

Is this new born , yawning , colorfull spring , staring into my eyes ?
Is this treasure , of self-sufficient regenaration , evolving harmony ?
Is this triumph of the raising parades of enticementfull blossoms enough ?
Is this whistling sparrow and singing nigthingale competing each other ?
or they just communicate and celebrate gloriously , exchanging these lyrical songs ?

ΤΑ ΑΝΘΙΣΜΕΝΑ ΓΕΡΑΝΙΑ

2008-04-07T20:22:00.001+03:00

Αγγίζω την δειλή υγρή παλάμη μου , τολμηρά ,
στο στλιπνό σώμα μιάς φωνακλούς καμπάνας ΄
απ`εκείνες , πού μεταμορφώνονται σε ντελάληδες,
πάνω απ`τον Ισθμό και την Αρχαία Δίολκο ,
απ`του όσιου Πατάπιου την κρεμαστή ιερά μονή ,
με φόντο : Κεχριές , Κόρινθο , Σελιανίτικα , Αίγιο ,
και η παλάμη μου κολλάει βεντούζα στο σίδερο .
Θερμοκρασία περιβάλλοντος : Μηδέν βαθμοί Κελσίου .

Η ορατότητα διαυγής σε φυσικό γεωπολιτικό χάρτη
απ`τις πηγές του Λουτρακίου , στην Ζήρεια μέχρι Αρτεμίσιο.
Ξερό ψωμί , καφές πικρός , γαλάζιος ουρανός ,γαλήνιος.
Το λουκούμι λιγώνει . Με ισορρόπησαν τ`ανθισμένα Γεράνεια .
Ο τέτερτος κι`ο πέμπτος αιώνας δρασκέλισαν προς την ιστορία ,
όπως οι όποιοι ξεχασμένοι προηγούμενοι και επόμενοι ,
σαν τον δέκατο τρίτο πρός τον μεσαίωνα , σαν τον εικοστό ,
και τώρα στην αυγή του εικοστού πρώτου προσκυνάμε μετέωροι
το άγαιο σκήνωμα , ενδεδυμένο στωϊκά , γήϊνα άμφια .

ΜΕΤΟΥΣΙΩΜΕΝΑ ΣΕ ΙΣΤΟΡΙΑ

2008-04-02T20:24:00.001+03:00

Τα απειράριθμα , πολύτιμα , πτερόεντα όνειρα , παρόντα ,
είναι πλάσματα αόριστα της πρωτόγονης φαιάς ουσίας .
Οι λιθοξόοι μάστορες , γονυπετείς , στοίχισαν σεμνά αυτοπροσώπως ,
τους ακρογωνιαίους ιερούς δεσμούς στην τελετή της θεμελίωσης .
Οι ευθυτενείς παραλληλόγραμμες πληγές κοσμούν γεωμετρικά ,
με πρωτότυπο κυβισμό , το πανάρχαιο λατομείο των Κλεωνών.
Απαστράπτων , ειρηνικός , ο κόλουρος κώνος του ναού ,
δεσπόζει στην κοιλάδα των αιώνιων αμπελώνων του Διονύσου ,
φέρων , επί χιλιετηρίδες , σε δόξα του Ολύμπιου θεού ,
του πρώτου απ` τους δώδεκα , το όνομα του Νέμειου Διός .

Σιωπηλός στεκόμουνα ανάμεσα στα μελανόμορφα αγγεία.
Οι αρχαίες , οι προϊστορικές επικές τελετές , βομβούν.
Κραδάζουν και αντιλαλούν την έκκεντρη ηχώ των κυμβάλων .
Πολύχρωμες οι τοιχογραφίες ζωντανεύουν ανεξίτηλες ,
αναβιώνοντας ακατάπαυστα τις βουερές τελετές .
Μυκηναϊκοί θολωτοί τάφοι , λαξεμένοι υπομονετικά ,
χάσκουν συλημένοι , αδειοι από τις ιερές σπονδές .
Χειροτεχνήματα ανεκτίμητα , πλασμένα από ταπεινή άργιλο ,
κτερίσματα από λαμπρό χρυσό , ασήμι , ελεφαντοστό , σίδερο ή μάρμαρο ,
επεξεργασμένα από τις πανδαμάτορες άμμους του αμέτρητου χρόνου ,
μαρτυρούν μετουσιωμένα σε προφορική , έντυπη και ψηφιακή ιστορία.

Οι οιωνοί ήταν παράγωγα θεμιτά , τρομακτικά ή ευχάριστα ,
πού οι μάντεις διέκριναν από χάρισμα εκ γενετοίς και μύηση
στο πέταγμα των αετών , στη θέση που κάθονται τα βότσαλα ,
στο σχήμα των σύννεφων την ανατολή , ή στο χρώμα του αίματος ,
που σταλάζει , αχνιστό ακόμη , απ` την οροφή του νεκρομαντείου.
Αλαλάζουν οι στρατιές των διαχρονικών αρματωμένων πολεμιστών
στις εύφορες πεδιάδες , σε αιμοσταγείς ιερές μάχες .
Σταματάει ο χρόνος γογγίζοντας .
Ψάλουν ύμνους ουράνιους , σε ήχο πλάγιο , μέσα στα άδεια κρανία τους ,
μετέωρες μέσα στην άβυσσο του αιθέρα , οι άλλες στρατιές των αγγέλων .

Τ Ι ΒΙΑΣΥΝΗ !

2008-03-31T14:20:00.001+03:00

Σ`αντιπαρέρχομαι με μία καλημέρα . Τι βιασύνη !
Κλείνει η πόρτα πίσω μου με θόρυβο ενοχλητικό.
Χτυπάνε τα τηλέφωνα . Στα όρια κι`η αντοχή κι`η αδρεναλίνη .
Ακούω φωνές από παντού. Μου πέφτει το ακουστικό.
Σε ανοιξιάτικους πολύχρωμους κόσμους ταξιδεύει ,
ένα ποσοστό του παραμορφωμένου μου μυαλού
και κάθε ηλιογέννητη ακτίδα του πρωτομάστορα ουρανού ,
ένα μακρόσυρτο νανούρισμα προφέρει ,
με ιδιότητα να λαξεύει κάθε υπερένταση σε τάση θετική
μέσα στο αλαλούμ .

ΞΗΜΕΡΩΣΕ ΓΙΟΡΤΗ

2008-03-13T12:46:00.001+02:00

Ξημέρωσε γιορτή , χαμόγελα στα σπίτια , στούς λόφους , στα παράλια .

Ο ήλιος ξεχύθηκε γελαστός και ξετρύπωσε όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου .

Παιδιά , μωρά ,γυναίκες , άντρες απολαμβάνουν την θαλπωρή του παίζοντας.

Οι εκδρομείς στούς ανοιξιάτικους ορίζοντες καμαρώνουν ,ανταλλάσσοντας ματιές ,

τούς λικνιζόμενους χαρταετούς τους και προβάλουν τα όνειρά τους.

Πολύχρωμες πεταλούδες , στούς ευωδιαστούς αγρούς , στις γαλάζιες ακρογιαλιές .

Η εξοχή , ο αλμυρός σιρόκος , το τρεχαλητό στο φτερούγισμα των τεχνιτών γλάρων ,

ανοίγουν την όρεξη και τα απλωμένα σαρακοστιανά στο γρασίδι ειναι τόσο νόστιμα.

Η κάθε γυναίκα στις οικογένειες , στις παρέες , στις φιλικές συντροφιές ,

ελπίζω να άκουσε από διάφορες φωνές τις ευχές για την δική της γιορτή ,

την γιορτή της γυναίκας , που είναι και εργαζόμενη , και μάνα , και σύζυγος

και που της αξίζει να διακρίνουμε την γιορτή της μέσα στις άλλες γιορτές .

DECLARE MINIMUM TOLERANCE

2008-03-12T11:00:00.001+02:00

Under which shapes am I alloud to recognize your presence ?

Under which colors am I supposed to distinguish your essence ?

Under what rules shall I be correct to declare minimum tolerance ?

Under which unlawful means am I obliged to live in obeisance ?

Unknown substances have been delivering well known excellences .

Well known excellences have been delivering elected loathness .

Nature , as a whole , shall keep on growing flowers in our gardens ?

ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΡΙΣΤΕΝΟ

2008-03-08T08:10:00.001+02:00

Ανατέλλοντας - ασημένιος δίσκος - δανείζεται προσωρινά το άχρωμο χρώμα

των αγουροξυπνημένων σύννεφων στον εκτυφλωτικά θαμπό ορίζοντα.

Διαστρικός ο φωτοδότης μας , αυτοεκρηγνυόμενος , μα σιωπηλός

στην διάρκεια της καθημερινής του πρωϊνής μάχης με το έρεβος της νύχτας ,

εξακοντίζει την άμετρη εμβέλεια των διαττόντων φωτονίων του

κοσμογεννώντας , ακατάπαυστα , πλήρες το φάσμα του ορατού φωτός και του αόρατου.

ΑΚΟΥΩ ΜΙΑ ΙΑΧΗ ΘΡΙΑΜΒΟΥ .

2008-03-06T13:51:00.001+02:00

Στο πάλλευκο χιόνι τ`αχνάρια μου έσβησαν.
Εδώ , που είμαι , έφθασα μόνος κι` ανώνυμος.
Ο σκίουρος ροκάνισε με βουλιμία το μήλο ,
σχεδόν μου χαμογέλασε πριν απομακρυνθεί .
Ξεκίνησα με στιλ τους ελιγμούς στη < πούδρα > .
Ο τριγμός των < τελεσιέζ > της Στύγας , απ`τα δεξιά .
Μεσ`απ`τις προελαύνουσες συμπληγάδες των νιφάδων
διέκρινα θολά , στο βάθος , τη Γκιώνα και τα Βαρδούσια .
Γύρισε τούμπα ο καιρός και η εικόνα έσβησε τελείως .
Ο απότομος βορριάς βούτηξε στη χαράδρα μουγκρίζοντας.
Αστραπόβροντα υψίφωνα πλημμυρίζουν το μυαλό μου .
Με την ταχύτητα της σκέψης ψάχνομαι γιά διέξοδο .
Κούρνιασα , σα θεριό ήμερο , στην όρθια χιονότρυπα .
Την έχτησα λαχανιάζοντας , να προλάβω να κρυφτώ ,
όχι σώνει και καλά γιά να καταφέρω να ζήσω ,
αλλά γιά να μη φανεί , η ζωογόνος φύση , εχθρός.
Ξημερώνει ! Έκλεισε της νύχτας η παγωμένη αυλαία .
Μέσα απ`τού καταφύγιου, που έπλεξα γύρω μου , τον φεγγίτη
ατενίζω πορφυρό τον ήλιο , κατάματα , ν`ανατέλλει .
Ακούω μιά ιαχή θριάμβου χωρίς αντίλαλο !
Είναι η δική μου ! !

Π Υ Λ Η Σ Τ Ο Ν Χ Ω Ρ Ο Χ Ρ Ο Ν Ο

2008-03-03T21:12:00.001+02:00

Ζωοφόροι , γλυπτά λαξευμένα με εντολές και αυτοψία απ`τον Φειδία ,

αναπαριστάνουν τις πομπές στις ιερές ακολουθίες και τους θριάμβους.

Όστρακα παρασυρμένα απ`τις χαώδεις αναταράξεις της εντροπίας,

ψήγματα ακατάστατα, διασκορπισμένα απ`τον Αίολο και τον Ποσειδώνα ,

αποκαλύπτουν τα αρχαιολογικά πινέλα , χαϊδεύοντας του χρόνου τ`αχνάρια ,

κι`ο αλχημιστής μεταλλάσσει στωϊκά ληκύθους , κάνθαρους , αμφορείς , στελγγίδες ,

μελανόμορφα θραύσματα από πενιχρό κεραμικό σε πολύτιμο διαμάντι ,

σε χαραμάδα στη δομή της ιστορίας , σε πύλη στα άδυτα του χωρόχρονου .

Ωδές συνηχούν με τις νότες της υδραύλιδος , άν αφουγκραστείς ,

με το αυτί κολλημένο στο μάρμαρο και τα μάτια ερμητικά κλειστά.

Ναοί περιστύλιοι , ασκεπείς , συλημένοι απ`του αέναου χρόνου

την πανδαμάτορα ανάσα κι`από θνησιγενείς αυτοκράτορες.

Τάφοι υπόσκαφοι , υπέργειες πυραμίδες , μαυσωλεία μαραμένα ,

αλαλάζουν βουβά τους πολιτισμούς , που απέδρασαν στο παρελθόν.

Ανάκτορα παραποτάμια , κάστρα - φρούρια - πύργοι απρόσιτοι

στις κορυφές των ορέων , παραθαλάσσια βασίλεια , σκέλεθρα .

Νάρκισοι οι κύριοί τους στη νιότη τους , μεσ`τη βία ,τον όλεθρο ,

τις ραδιουργίες , το ψέμα , τις συνομωσίες , τα στυγερά εγκλήματα ,

όλα και όλοι , κουφάρια δυσώδη , επισκέψιμα καί μη ,

υποτάσσονται στις διεργασίες των αρχών της ειδικής σχετικότητας .

Ίαμβοι , πανάρχαια έπη διασωσμένα , κύμβαλα , έγχορδα ,

πνευστά , σκόρπιες μελωδίες - ρυθμοί , λυρικές χορωδίες . . . . !

Η παράσταση συνεχίζεται !

M Y D E A R D E A R S

2008-03-02T11:39:00.001+02:00

New sounds , underground , find what is to be found.

New trace in hiden space , face in tears reborn fears .

New blossoms smell the odors ; new day reveals rumors .

Are you near enough to hear ? if you may my dears ?

Well ! let this idea become real ; let ourselves to deny the fears .

No fears worth these tears ; No tears washout the fears .

Nofears - No tears smear in any way the years ,

that are stuck like alien spears in our frigile hearts my dear dears .

I an not the supreme court to reach a verdict by penal low ,

but Iam , as I was told , all by myself in this freaky show ;

and since I dare to decline any inheritance born by bribe ,

I have no fears and no tears for your state of mind my dears !

THEY HAVE LIED

2008-02-29T19:12:00.001+02:00

They have lied .We are living all alone trying to get along .

Tell me why . Should we bleed trying to avoid it , trying just to revify

the lost parade of our times , indpired by deeds devine ?

Spell me why . We` ve got rights bought and sold .

Crying No ! Mr , No , dont let me become the next hero inspired

by cheap wine or minds or by the misjudgnent of the primes.

Strange things didn`t change and some strange men out there arrange ,

without second thoughts or hesitation

unbeleavable programs of suspicius creation.

Strange men and strangers ,

will not become les strange later ,

they will not develop themselves in savers .

They have lied . We are aging lonely and cold ,

drawing our lives in colors!

Black and white : Sensitive poles , ways of control , reasons for combat.

Testing how does thw fever grow into the ever living soul ,

how does the mighty God speaks in our dreams ,

about the misjudgment of the primes .

We are escaping in sush a dream like in a carnaval.

We are not to last more than any man , breathing codes of mystery ,

firing life that`s ment to die , inspiring agony during flashes of whys

about the misludgment of the primes .

Singing strange tunes it sounds somehow creative.

Singing you`re left marooned on the stage and this is permanent .

Singing you`ve almost prooved you may still be inocent .

Inocent hell ; hell strangers , they will not become less inocent later .

Theyn might develop themselves in angels

They have lied . With this ever lasting hope , living for we have to .

Give us a sign .

Is out there , in the unknown , the one who hopes ,

just to be tought by me , about things we`ve used to know ,

just to be ludged by me about deeds we did not mean ,

mislead by the misjudgment of the primes .

They have lied . They shoot guns pretending suspicius ignorance .

Let `s stay alive and use the knowledge , they tougjht us ,

against their reality , manoovering holograms of our personal vous

into the uncertain relegion of these gods and demons ,

collecting strenth from our hate for the misjudgment of the primes.

Simple things may change and everyday men out there may escape ,

without thinking twice or take precausions

and afterwards they sound so much distortion .

Strange men and sin - singers ,

shall they perform these songs like givers ?

shall they increase our passion`s fever ?

shall they scare you enough as adreamer ?

They have lied . They built horors exchanging our fears with videos.

Grow and shine .

While it lasts it should be treated as the last dance ,

performing in such a style , on the dark stage of our decay ,

elected by members aplausing for the misjudgment of the primes .

They have lied .

They ruin our homes , our flesh , our sperm , they are such vampires.

Nowhere to hide .

So get out there and fight this war any way , any way you are dying

breathing cool juicy air into the greenfields , in the misty woods ,

into the wild peace of the last foerests , while it `s still snowing ,

by the glimmering restless sea , into these dying treasures with you ,

because of the misjudgment of the primes . ! !

Ρ Α Χ Η Τ Ι Κ Ε Σ Ε Γ Γ Ρ Α Φ Ε Σ

2008-02-09T21:49:00.001+02:00

Απ` τις σκέψεις , που λιμνάζουν , απ`τους λόγους , που λουφάζουν ,

μέσ`τις σύριγγες , που μπήγονται ενδοφλέβια ,

μέσ`τις μνήμες , που πηγάζουν σχιζοφρένεια.

Υποδόρειες παραινέσεις , χημικές φωτοσυνθέσεις ,

αλλοιώνουν γεγονότα εφημερεύοντα ,

διαπομπεύουν γοερά τον χαμαιλέοντα.

Ραχητικές εγγραφές μετράνε τις άδειες θέσεις στη θαλάμη ,

μιάς μηχανής βαλιστικής , που η κάνη είναι στραμμένη στα τυφλά ,

και απειλεί και υποστηρίζει , μονάχη , τάχα , σαν τη δικαιοσύνη ,

ενώ ο κατασκευαστής φορεί κότινο δάφνης και τρυγεί :

μέσ`από τον τρόμο της αγάπης , την αγωνία καθε φράσης ,

μέσ`απ`την λύσα της οδύνης , την αγωνία της ευθύνης ,

μέσ`απ`το μίσος της δουλείας , την αγωνία ελευθερίας ,

μέσ`απ`την πίκρα του θανάτου την αγωνία της ζωής.

Έπαινοι και οχλαγωγίες ,

κορδελάκια και σπαγγάτ , βεγγαλικά , ρυθμοί ,

βρυχηθμοί και υπεροψίες ,

γιά το ποιός , γιά το ποιός και το γιατί.

Ένα νόημα , που φθίνει στη λεπίδα του φονιά ,

μεταδίδεται πομπώδες , καλονή φτιασιδωμένη ,

και στον θρίαμβο μπερδεύεις σαν βελόνα στ`αχυρα ,

όταν δεν το έχεις ζήσει , νικητές και λάφυρα !

ΣΤΑ ΣΠΑΡΓΑΝΑ ΤΟΥ ΤΥΧΑΙΟΥ

2008-01-19T19:53:00.002+02:00

Μαγνητίζονται , μοιραία , τα σύννεφα στην οφθαλμαπάτη του ορίζοντα,

και θωπεύουν στοργικά τα οροπέδια , στις γυμνές ατσαλόραχες.

Ο βορινός άστατος άνεμος, νεογέννητος , τα ταξιδεύει νοτιοδυτικά ,

εμπλουτισμένος απλόχερα , με των εαρινών βοτάνων , το λεπτό άρωμα .

Κοντοστέκονται και προσκυνούν , δεξιόστροφα , το πέτρινο ξωκλήσι .

Ετοιμάζονται σαν μυημένοι Σπαρτιάτες να κουτρουβαλήσουν στούς γκρεμούς

και ζυγοί , πεπειραμένοι , ατρόμητοι και αποφασισμένοι πολεμιστές ,

να ριχτούν σε έφοδο , ισόρροποι , στο κενό , μέχρι να προσθαλασσωθούν .

Νοτισμένο το πέπλο της επελαύνουσας συννεφιάς , βαραίνει.

Ξεσπάει κροταλίζοντας , η καταιγίδα στο σφαιρικό πέλαγος .

Μέ πυροβόλου όπλου συχνότητα αστράφτει , μαίνεται και βροντά .

Διχαλωτοί οι κρουνοί των ηλεκτρισμένων ουρανών ξεσπούν στ`ανοιχτά του Ταίναρου.

Πυρακτωμένη , πορφυρή η σωτήρια λυχνία , ριγεί κι` ανασκουμπώνεται.

Σκοντάφτει βουβή , περιοδικά , η φωτεινή ανάσα της στη μαύρη αντάρα.

Θαλασσοδαρμένοι απ`τη Σφακτηρία μέχρι τον Μαλέα οι ποντοπόροι , σφίγγουν τα δόντια .

Επαφίεται , λανθάνουσα η ψυχή τους , στ`αραχνοΰφαντα σπάργανα του τυχαίου.

Κ Α Λ Η Μ Ε Ρ Α 5

2008-01-13T17:06:00.001+02:00

Καλημέρα στα ευλύγιστα στάχυα , που δροσίζονται απ` την ανοιξιάτικη μεθυστική πάχνη.
Αναγέννηση του φυσικού τοπίου με μιά αειφόρο ελπίδα για την ενδεχόμενη σωτηρία του .
Λύτρωση πασών των γενεών των ειδών , σε όποια μυστήρια Κιβωτό , όπως του Βιβλικού Νώε.
Ηδύποτος ο ερωτικός μας ασπασμός στα γειτονικά σύνορα του ατραπογενούς χωρόχρονου
Μελωδίες αντιλαλούν στα σανσκριτικά , ύμνους λατρείας των διαττόντων ορέων.
Εφευρίσκω άστατους ρυθμούς , πού παραπέμπουν στούς κλαυθμούς των νεογνών.
Ρωμαλέος αντιτάσσομαι στο πολύ , πασχίζοντας στωικά για το μεροκάματο.
Αθώος θα επιθυμούσα να αποδειχθώ , μή εξαρτημένος από αυθόρμητους όρκους.
Οραματίζομαι φευγαλέα μιά ειρηνική διέξοδο τού είδους μου στο εσωτερικό του Γαλαξία .
Λάμνω την πολύκωπο λέμβο μου, ατενίζοντας γνωστούς στο αρχαίο τους όνομα αστερισμούς.
Ήχοι πλημμυρίζουν τους ανατολικούς ορίζοντες , πού αντλούν κυματισμούς απ` τον αιθέρα .
Μαντεύω ευχάριστα καί αξιόπιστα τί μουρμουρίζουν οι ερμαφρόδιτες σταγόνες της βροχής .
Εστιάζω στόν αόρατο μαγνητικό βορρά και οσφρίζομαι τις αειθαλείς νιφάδες του χρόνου.
Ρήμα συνηρημένο η λέξη , < αγαπώ > , μα την αισθάνομαι μόνο σαν ουσιαστικό .
Αυτογνωσία , που μου λείπει , τολμάω να επιζητώ , χωρίς να κατανοώ γιατί ! !

Κ Ι ` ΟΜΩΣ ΕΜΕΙΣ ΜΙΛΑΜΕ ΑΚΟΜΗ

2008-01-13T16:19:00.001+02:00

Με το σπασμένο γέλιο κόντρα
και δυό ματάκια μαζεμένα ,
απελπισμένα προσδοκάμε
της τύχης τ`άτσαλο το βλέμμα.

Σαράκι μεσ`απ` την κοιλιά σου το έμβρυο ,
που σού`σπειραν , σκουριάζει ,
και κάθε υπέρβαση κοστίζει
του τοκετού την άγια λήθη .

Σταγόνες τσίγγινες - λεπίδια -
στον κόλπο ενσκύπτουν και τον τέμνουν ,
και μεσ`τη μήτρα ανακαλύπτουν
τους λώρους σε ρομπότ να λήγουν.

Κι`όμως εμείς μιλάμε ακόμη ! ! !